Column: Bejaardenbootcamp

Als je me vorige week had verteld dat ik ooit mee zou doen aan een bootcamp, had ik je recht in je gezicht uitgelachen. Hardlopen en dan ook nog oefeningen tussendoor? Mij niet gezien. En toch schrijf ik nu deze column. Mijn moeder is namelijk lid van een soort fitnessvereniging voor vrouwen en die organiseerde een bootcamp. Een ‘opbouwbootcamp’, welteverstaan. “En neem vooral ook andere mensen mee.” Tja, waarom ook niet, dacht ik; ik kon nooit een slechtere conditie kon hebben dan vrouwen van 60… toch?

Disclaimer: oké oké, het waren geen échte bejaarden; dat klonk alleen leuk voor de titel. Het waren vrouwen tussen de 35 en 60, gok ik zo. Mensen die ik tien jaar geleden gewoon bejaarden zou hebben genoemd dus.

De bootcamp vond plaats in het park. Eerst liepen we een stukje; geen hardlopen, hoor, het was tenslotte een opbouwbootcamp. Het hardlopen kwam daarna. Twee rondjes, welgeteld. Nogmaals: het was wel een opbouwbootcamp. De rest van het uur hebben we dan ook niet meer hardgelopen. Van dat opbouwen heb ik dus niets gemerkt.
Wat we wel deden? Oefeningen waar Jillian Michaels (die me ooit een maand lang afbeulde met haar 30 day shred) nog een puntje aan kon zuigen. Inclusief al die hippe Engelse namen die niemand kan onthouden. Als we ze langer dan 10 seconden hadden gedaan, waren ze waarschijnlijk nog nuttig geweest ook.

Maar nut leek niet het voornaamste doel te zijn van deze bootcamp. Gezelligheid, dat was beter. Door de niet zo inspannende oefeningen, hadden we nog genoeg adem over om te kletsen en lachen. En ik heb nog nooit gelachen tijdens het sporten, dus dat zegt wat. En hé, is lachen niet ook goed voor je buikspieren? De trainsters deden zelf overigens net zo hard (zo niet harder) met ons mee. ‘Even pauze, jongens. Wie weet er nog een leuke mop?’

Ik had een sceptische column kunnen schrijven. Maar ik wist van tevoren al wel dat het niet zo heel eh, sportief zou zijn. We hadden dan ook meer weg van een stelletje puffende schildpadden dan van fanatieke bootcampers. Maar wat ik niet wist, was dat ik het serieus léúk zou vinden om zo’n schildpad (geen puffende) te zijn. Ik vond het leuk om mensen plezier te zien hebben in sporten. Leuk om te lachen terwijl je op een nat geworden handdoek in de kou in het park ligt. Leuk om mensen van 60 samen te zien giebelen als twee pubermeisjes.
Dus misschien is bejaardensport helemaal zo gek nog niet. Ik geloof dat ik me er wel thuis voelde. Het is in ieder geval goed voor je zelfvertrouwen.

Met wie sport jij het liefst? En heb je weleens bootcamp gedaan?

 

3 thoughts on “Column: Bejaardenbootcamp

  1. Ik heb het niet zo zeer voor sporten, laat staan een bootcamp. Hoe jij het beschrijft, lijkt het anders wel nog leuk om te doen. Ik haat het om buiten adem te zijn :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge