Column: Springkussens en glijbanen

Speeltuin

Flashback Friday naar 15 jaar geleden, toen speeltuinen nog dagelijkse kost waren. En 1 meter hoog klimmen echt een hele prestatie was.

Stiekem blijven we allemaal altijd een beetje kind. Alleen sommigen iets meer dan anderen. Zodra ik een speeltuin zie, word ik bijvoorbeeld spontaan 15 jaar jonger. Qua innerlijk dan hè – het blijft gewoon mijn 18-jarige ik die dan enthousiast op de glijbaan af rent. En het is ook mijn 18-jarige ik die zich vervolgens realiseert dat ze er misschien toch iets te groot voor wordt.

Laatst was het weer zo ver. Tijdens een fietstocht met de hele familie kwamen we langs een enorme speeltuin, echt zo’n kinderparadijs, waar we besloten te stoppen. We liepen zogenaamd beheerst naar de familieschommel: mijn twee tantes, mijn nichtjes en mijn zusje. En ik, dus. ‘Zouden wij er even op mogen?’ vroeg ik aan het kindje dat er een beetje verloren naast stond. Ze knikte. Zo gezegd, zo gedaan. Alles leuk, steeds een beetje hoger, maar na een paar minuten begon ik te gillen. ‘Niet zo hoog!’ Het meisje dat we net weg hadden gestuurd, sloeg haar armen over elkaar en trok spottend haar wenkbrauwen op.

Niet lang daarvoor waren we ook al langs een springkussen gefietst. Of nou ja , zo’n ding dat stoer pretendeert een springkussen te zijn, maar eigenlijk gewoon een veerbare grote bobbel is. Nadat ik even letterlijk een gat in de lucht had gesprongen, plofte ik neer op mijn billen… om vervolgens niet meer overeind te komen. Het jongetje naast me stond op zijn benen en tikte me aan. ‘Tikkie,’ zei hij triomfantelijk. ‘Jij bent hem.’

En dan had je nog die keer dat we van een kabelbaan gingen en de rest van de dag een bruine vlek op onze kont hadden omdat we de grond hadden geraakt. Of al die keren dat ik halverwege de glijbaan ineens stopte en opnieuw moest afzetten. Ja, doen alsof je een kind bent is leuk, en ik blijf het ook gewoon lekker doen. Maar ik geloof dat kinderen er zelf toch net iets beter in zijn.

Ren jij ook altijd op de speeltuin af?

Oké, nog ééntje dan: Speeltuin

 

5 thoughts on “Column: Springkussens en glijbanen

  1. Jaa ik ren ook altijd op de speeltuinen af. Laatst waren we met school naar de Beekse Bergen, we zaten met zn alle in de speeltuin haha. Of verstoppertje, dat doen we ook nog wel eens ooit met vriendinnen, kan gewoon.

  2. Niet meer, helaas. Beetje (heel) bang voor wat anderen zullen denken, maar stiekem zou ik het maar al te graag doen, haha. Ik vond het altijd heerlijk als ik met mijn oppaskindjes of mijn nichtje en neefje was, dan ‘mag’ het van mezelf :-)
    Kim onlangs geplaatst…“Ik sta nú op het spoor!”My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge