Column: Even lachen naar het vogeltje

Gisteren was het weer zo ver: de schoolfotograaf kwam. Je staat een kwartier eerder op om er een beetje fatsoenlijk uit te zien, stapt naar buiten in de wind en alles is weer verpest. De grootste ramp van het jaar dus. Mijn schoolfoto-ervaringen, hopelijk wel de laatste van de middelbare!

Mini-Maaike. Toen hield ik nog wel van foto’s.

Het gaat zo: je staat met de hele klas te wachten voor een wit busje – je weet wel, zo’n ding waarin ze mensen ontvoeren in series. Je naam wordt geroepen, de deur schuift open en je gaat zitten. ‘Hoi, eh…’ *kijkt op schermpje* ‘Maaike. Knieën tegen de koffer, handen op de knieën en dan mag je hierheen lachen.’ Klik. *kijkt vluchtig op het schermpje om de indruk te wekken dat jouw foto haar iets boeit* ‘Prima.’ Deurtje open en je mag eruit. Die vrolijke fotografen van de basisschool die altijd gekke bekken trokken zijn er allang niet neer.

Dat tafereel duurt bovendien ongeveer 10 seconden. 10 hele seconden om goed op de foto te staan! Als je een selfie maakt kan dat 10 keer opnieuw. Beetje vage lach? Weg ermee. Ogen teveel dicht? Next. Maar als je bij de schoolfotograaf op het punt staat een niesbui te krijgen, wordt dat doodleuk voor eeuwig vastgelegd.
Als dat gebeurt, of je hebt toevallig een slechte dag en ziet eruit als een spook met een vogelnest op het hoofd, heb je nog een extra probleem als je in het examenjaar zit. De mislukte foto zal overal verschijnen: in het jaarboek, op de diploma-uitreiking… Je kunt er dus maar beter goed op staan. Ga nu maar vast je tandpastaglimlach oefenen.

En dan heb je nog de klassenfoto. Daar zit dan wel een pinguïn op de camera, maar in dat geval is het alleen maar vervelend. Je kijkt op de helft van de foto’s een andere kant op, of zit aan je haar, en natuurlijk heb je niet het geluk dat die ene foto waar je goed op staat uit wordt gekozen.

Zouden schoolfotografen hun werk nu leuk vinden? De hele dag leerlingen die met chagrijnige/zenuwachtige/overblije/onherkenbare hoofden binnen komen lopen, en die dit soort columns schrijven? Ik weet het niet. Ze hebben wel het voordeel dat ze achteraf enorm kunnen lachen om alle lelijke foto’s. Ze kunnen foto’s kiezen waar mensen op hun mooist op staan – of juist op hun lelijkst. Het lot van onze schoolpasjes ligt in hun handen. Ja, ik denk dat ik later maar schoolfotograaf word.
Heb/had jij ook zo’n hekel aan schoolfoto’s?



There are always two people in every picture: the photographer and the viewer – Ansel Adams




Misschien vind je dit ook leuk:
Column: Tipium Emotios Haha                             Column: Keuzestress         


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge