Becky Albertalli over internetvriendschap, Oreo’s en levenslessen (interview)

Becky Albertalli

Foto: Myrthe Spiteri

Dat casual ‘en als ik ga interviewen, komen er zeker ook schrijvers voorbij’ dat ik vorige week in mijn blogveranderingenblogpost (Galgje-woord) typte, kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Helemaal niet, eigenlijk, want ik wist toen al dat dit artikel eraan zat te komen! Het zit zeg maar zo: ik deed een paar maanden geleden aan de Simon Vs. Baking Challenge van uitgeverij Blossom Books, met deze supermegageweldige chocolate chip cookie peanut butter Oreo brownies (of zo). Voornamelijk omdat ik van bakken en Oreo’s houd, eigenlijk, dus ik was nogal verbaasd toen ik ineens een mailtje kreeg dat ik had GEWONNEN. En dat ik dus 5 vragen voor Becky Albertalli (dat is dus de schrijfster van het geweldige boek Simon VS The Homo Sapiens Agenda oftewel Simon vs. de verwachtingen van de rest van de wereld) mocht stellen. Ik deed natuurlijk een eeuwigheid over het bedenken van die vragen, en uiteindelijk werd het alsnog een soort allegaartje waarvan de helft bestond uit 2-in-1 (of 3-in-1) vragen. Gelukkig had Becky daar helemaal geen moeite mee, want een paar dagen later had ik haar antwoorden in mijn mailbox zitten. YAY. Dus bij dezen: Becky Albertalli over schrijven, internetvriendschap, geheimen, levenslessen en – hoe kan het ook anders – Oreo’s.)

(En oh ja, het is in het Engels want ik ben niet zo goed in vertalen, plus ik had er geen tijd voor, want ik typ dit om 2 uur ’s nachts, iets met deadlinestress en zo, dus mijn excuses als je geen Engels kunt.)

Read more

Van die realisatiemomentjes

Ik vind ‘levenslessen’ altijd zo’n groot woord, maar soms heb je van die realisatiemomentjes. Dat je ineens een nieuw inzicht krijgt, of simpelweg dat je gewoon even stilstaat bij wat je eigenlijk stiekem al wist. Met zo’n oplichtend gloeilampje zoals je altijd in strips ziet – en dat je dan opspringt en ‘Eureka!’ roept, helemaal in Willie Wortel-stijl. Maar goed, ik dwaal af. Dus ik dacht: ik schrijf eens wat van die semi-levenslessen op. Gewoon, omdat het kan. En eigenlijk ook een beetje omdat ik toch érgens weer moet beginnen met bloggen – voor de zoveelste keer. En waar kun je nou beter mee beginnen dan met random realisatiemomentjes?

Read more

Recensie: Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) – Astrid Harrewijn

Ergens halverwege 2013, vanuit een hangmat op een camping in Zuid-Frankrijk, schreef ik mijn allerallerallereerste boekrecensie. Ik stuurde hem naar de toenmalige hoofdredactrices van chicklit.nl en ik werd aangenomen als recensent. Die recensie was natuurlijk van een boek van Astrid Harrewijn – ik weet niet meer welke, overigens, alleen wel dat ik er vrolijk van werd. Hoe dan ook, het was voor diezelfde site dat ik in februari 2014 de kans kreeg om naar mijn allereerste blogevent te gaan: de boekpresentatie van, juist, Astrid Harrewijn. Ik had dus al aardig wat van haar gelezen, maar met Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) slaat de schrijfster een andere weg in: het is geen liefdesroman, maar een ‘vriendenroman’. En tja, laat het nu zo zijn dat ik de chicklits ook een klein beetje (heel erg) zat ben. Lang verhaal kort: dat klonk goed!

Read more

Column: Vriendschap met een deadline

Foto: Cinty Ionescu via Flickr

Ik ben een wandelende WhatsAppramp; als je mij een berichtje stuurt, is de kans heel groot dat ik pas een paar dagen later antwoord. Een paar personen uitgezonderd, uiteraard, maar je snapt het punt. Waar sommige mensen dágenlang kunnen appen met dezelfde persoon (hoe dan?!), is mijn inbox meestal wel vrij leeg. Met één uitzondering: als de deadlines van mijn studieopdrachten eraan komen. Dan leven alle klassenapps op, krijg je ineens vragen van mensen die je normaal nooit zouden aanspreken en is iedereen elkaars beste vriend.

Read more

Over de waarde van online vriendschap

Nu we steeds meer tijd op internet spenderen, staat ook het gewoon face-to-face sociale contact onder druk: steeds meer gaat via WhatsApp en Facebook. Sterker nog: je hoeft mensen niet eens meer in het echt te ontmoeten om ze een vriend(in) te noemen. Dat is best een raar idee, maar het is al veel minder vreemd dan het vroeger was. Ook ik heb vriendinnen die ik in eerste instantie op internet heb ontmoet, en ik vond het weleens tijd voor een kleine ode aan online vriendschappen.

Facebook vriendschap

Read more