Becky Albertalli over internetvriendschap, Oreo’s en levenslessen (interview)

Becky Albertalli

Foto: Myrthe Spiteri

Dat casual ‘en als ik ga interviewen, komen er zeker ook schrijvers voorbij’ dat ik vorige week in mijn blogveranderingenblogpost (Galgje-woord) typte, kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Helemaal niet, eigenlijk, want ik wist toen al dat dit artikel eraan zat te komen! Het zit zeg maar zo: ik deed een paar maanden geleden aan de Simon Vs. Baking Challenge van uitgeverij Blossom Books, met deze supermegageweldige chocolate chip cookie peanut butter Oreo brownies (of zo). Voornamelijk omdat ik van bakken en Oreo’s houd, eigenlijk, dus ik was nogal verbaasd toen ik ineens een mailtje kreeg dat ik had GEWONNEN. En dat ik dus 5 vragen voor Becky Albertalli (dat is dus de schrijfster van het geweldige boek Simon VS The Homo Sapiens Agenda oftewel Simon vs. de verwachtingen van de rest van de wereld) mocht stellen. Ik deed natuurlijk een eeuwigheid over het bedenken van die vragen, en uiteindelijk werd het alsnog een soort allegaartje waarvan de helft bestond uit 2-in-1 (of 3-in-1) vragen. Gelukkig had Becky daar helemaal geen moeite mee, want een paar dagen later had ik haar antwoorden in mijn mailbox zitten. YAY. Dus bij dezen: Becky Albertalli over schrijven, internetvriendschap, geheimen, levenslessen en – hoe kan het ook anders – Oreo’s.)

(En oh ja, het is in het Engels want ik ben niet zo goed in vertalen, plus ik had er geen tijd voor, want ik typ dit om 2 uur ’s nachts, iets met deadlinestress en zo, dus mijn excuses als je geen Engels kunt.)

Read more

Op zoek naar mijn schrijfstijl

Dat ik in november, december en januari niet blogde, had niet alleen te maken met een tijdgebrek. Ook niet met het feit dat ik steeds minder inspiratie kreeg – in mijn ogen is inspiratie een soort vicieuze cirkel, en als je het eenmaal niet hebt, en er ook weinig moeite voor doe, krijg je het ook niet meer terug. Hoe dan ook: ik was ook mijn schrijfstijl kwijt. Zomaar ineens was ie foetsie. Ik heb overal gezocht, maar ik kon hem niet meer vinden. En tja, in dit geval kon zelfs mijn moeder niet mijn redder in nood zijn – helaas. Dus nu ben ik een denkbeeldige speurtocht aan het doen, met pijlen van stoepkrijt en briefjes aan bomen en alles (ik hoop dat het een speurtocht is waarbij je niet wordt laten schrikken door verklede leraren). Volgens mij ben ik bijna bij het einde, maar zeker weten doe ik het niet.

Read more

Mijn favoriete lettertypen (en zo download je die)

Lettertypes

Ik houd van alles wat met schrijven en typen te maken heeft, dus ook van lettertypes. De laatste tijd ben ik een beetje aan het experimenteren met teksten op foto’s, en daarvoor gebruik ik meestal een standaard lijstje van lettertypen. Sommige zijn sierlijk, andere juist weer een beetje simpeler, maar ik vind ze stuk voor stuk erg mooi. Omdat ik zelf ook altijd op zoek ben naar nieuwe favorieten, leek het me wel leuk om de mijne te delen, dus zette ik ze – heel cliché – op een foto van een zonsondergang. Als je verder scrollt, staan er nog meer lettertypes én een uitleg over waar en hoe je ze kunt downloaden. Happy typing!

Read more

Anya Koek over het schrijven van scenario’s (en boeken)

scenarioschrijfster-anya-koek

Afgelopen vrijdag was ik uitgenodigd voor iets heel leuks: een workshop scenarioschrijven door Anya Koek bij uitgeverij Meulenhoff Boekerij, georganiseerd door Claudia. Nu zal ik niet de enige zijn die dacht: ‘Wie? Anya Koek?’ Maar toen ze vertelde dat ze onder andere Zoop had bedacht, wist ik meteen dat ze wel een geweldig schrijfster moest zijn – die serie vond ik zo leuk vroeger! Nu heeft ze de doktersroman Nachtdienst geschreven, vandaar deze leuke middag. We namen plaats aan een prachtig versierde tafel (waar ik uiteraard geen foto’s van heb), en toen begon ze te vertellen. Het was zowel interessant als inspirerend, dus ik vertel jullie er graag iets over!

Read more

Recensie: Schrijven kreng! – Lisette Jonkman

Ik moet toegeven dat ik in eerste instantie een héél klein beetje teleurgesteld was toen Lisette Jonkman bekendmaakte dat boek vier niet meer over Lucy en Kikker zou gaan. Maar toen ze aankondigde dat ze een boek over schrijven zou gaan – eh – schrijven, was ik ook helemaal happy. Want als je mijn blog volgt, ben je er inmiddels wel van op de hoogte dat ik heel graag eens een verhaal wil afschrijven. (Een boek, zeg maar, alleen weet ik niet of je het zo mag noemen als het niet gepubliceerd wordt.) En wie wil er nu niet net zulke goede boeken schrijven als Lisette? Eerder konden jullie al lezen over de boekpresentatie, vandaag ook eindelijk de recensie van het boek zelf!

Schrijven, kreng!

Read more