Even kletsen: Op de helft van het jaar

Ik vond het wel weer eens tijd. Tijd om niet alleen een Word-documentje te openen, maar er ook daadwerkelijk wat in te typen. Ik was laatst een lijstje in het maken in mijn hoofd met dingen die ik het meest mis aan vroeger, en ‘schrijven’ was één van die dingen. Ik schrijf al jaren geen verhalen meer, maar nu dus zelfs ook geen blogs, en dat vind ik toch wel een beetje een schande. Maar de waarheid is: ik voel me een beetje leeg, alsof ik helemaal niets heb om over te schrijven. Maar goed, ik moet en zal weer eens bloggen (oma begint zich al zorgen te maken), dus ga ik maar even doen alsof ik wél iets te vertellen heb. Dus bij dezen: een soort persoonlijke update, met de oplossing van het studiemysterie en mijn vakantieplannen en zo.

Read more

Wat ik zoal deed toen ik van de aardbodem verdwenen was

Ik snap het weer niet. Ik bedoel: het ene moment is het warm genoeg om vrolijk in bomen te klimmen alsof je 7 en 9 bent in plaats van 17 en 19, vijf minuten later vallen er hagelstenen op je hoofd en moet je je camera angstvallig bedekken met je handen. Mijn moeder probeerde me het hele weekend over te halen om een winterjas en handschoenen te dragen, maar ik antwoord steeds met een principieel (en een beetje eigenwijs): ‘Mam. Het is 23 apríl.’ Hoe dan ook, jullie zullen wel denken: is ze weer anderhalve week afwezig, komt ze terug met een verhaaltje over het wéér. Ja. Sorry. Maar ik snap mezelf momenteel ook even niet. Ik snap niet waarom het bloggen niet lukt, ik snap niet waarom ik niet doe wat ik wil doen. Dus het is wel een mooie vergelijking. En een beetje een slechte. Hoe dan ook, het lukt dus even niet om ‘gewone’ blogjes te schrijven, dus dacht ik: dan maar gewoon even vertellen wat ik heb gedaan – ook al is dat niet zo bijzonder veel. Want als ik zelfs dat al niet meer kan, kan ik gewoon helemaal niet meer bloggen.

Read more

Even kletsen: Nieuw studiejaar, #Boektober en Living Statues

Ja, ben ik weer met een gezellig kletspraatje! Het is nu woensdagavond en ik zit met koeiensokken, Glee-muziek, een volle pot thee en een krop sla naast me op bed: de ideale omstandigheden om jullie weer even te updaten over mijn leven en zo. Over die krop sla: nee, ik ben niet ineens een fitgirl geworden (hoewel ik laatst wel perfecte banaan-ei-pannenkoekjes bakte), maar de sla moet op. Over die Glee-muziek: daar kwam ik per ongeluk terecht, en stiekem word ik er nog altijd blij van. Afijn, ik ga mijn digitale pen weer lekker de vrije loop laten (ik geloof niet dat die zin grammaticaal klopt), dus lees lekker mee. :)

Read more

Even kletsen: Glitters, geitjes en blogdipjes

Bovenstaande foto vind ik leuk. Omdat het lijkt alsof de hemel lacht en de zonnebloemen ook, terwijl het eigenlijk regent. Ik weet niet waarom ik dat leuk vind; misschien omdat je een verkeerde interpretatie hebt tot je het weet. Afijn. Eigenlijk heb ik helemaal niets om over te kletsen. Of nou ja, er is natuurlijk altijd iets om over te kletsen, als je maar gewoon begint. Dus dat doe ik. Ik begin te typen, omdat ik daar gewoon weer even zin in heb. Soms heb ik dat. Toegegeven, vaker op mijn blog dan in het echte leven (het zal je verbazen hoe vaak ik gewoon geen zin heb om te praten), maar dan spaar ik alleen maar meer onzin op om hier lekker te kunnen spuien. Dus pak er lekker een kop thee bij en lees mee met dit random kletsblogje!

Read more