Toch nog even over 2016 (en 2017)

De afgelopen twee jaar stonden de laatste dagen van het jaar in het teken van terugblikken. Op deze blog schreef ik brieven aan 2014 en 2015, lijstjes met favoriete boeken, lijstjes met favoriete blogposts en vooral fotodagboeken. Ik had net besloten om dat niet voor 2016 te doen, niet alleen omdat mijn Kerstvakantie belachelijk druk is maar ook omdat ik weinig te zeggen heb over dit jaar, vooral over februari t/m juni. Vlak daarna begon het toch te kriebelen, omdat ik dat melancholische gevoel eigenlijk wel leuk vind, omdat ik het zonde vind om niet even terug te blikken en nog meer zonde om een heel jaar af te doen als stom. Toch maar even een blogpost over 2016 (en 2017) dus, met een lijstje leuke dingen en wat vage voornemens. Vooral voor mezelf, want ik ga er niet vanuit dat ik hier nog lezers heb na maanden radiostilte. Maar mocht iemand dit toch lezen, dan: hoi.

Read more

Het Grote Eurovisieshowfestival-woordenboek

Eigenlijk is het helemaal niet meer origineel, dat Eurovisiesongfestival (vanaf hier Eurovisieshowfestival genoemd, want laten we eerlijk zijn, daar gaat het toch allemaal om). De liedjes zijn niet meer origineel, de presentatoren zijn het eigenlijk nooit geweest en zelfs de songfestivalbingo’s zijn niet meer vernieuwend nu ze overal op internet staan. Toch kijk ik het dit jaar. Dat heeft deels te maken met mijn Zee Van Tijd maar vooral ook met de vermakelijkheid van hoe wanhopig de deelnemers proberen om wél origineel te zijn. Of om niet te winnen; dat zou ook kunnen. De één stuurt een operazangeres naar Stockholm, de ander een complete set dierentuinkooien. Best schattig. Maar mocht je het nou níet kijken vanavond, dan heb ik hier vast een overzichtje van wat je zoal gaat missen. Of juist niet missen. De Showfestivaldeelnemers en alles eromheen, op categorie, in alfabetische volgorde:

Read more

Van die realisatiemomentjes

Ik vind ‘levenslessen’ altijd zo’n groot woord, maar soms heb je van die realisatiemomentjes. Dat je ineens een nieuw inzicht krijgt, of simpelweg dat je gewoon even stilstaat bij wat je eigenlijk stiekem al wist. Met zo’n oplichtend gloeilampje zoals je altijd in strips ziet – en dat je dan opspringt en ‘Eureka!’ roept, helemaal in Willie Wortel-stijl. Maar goed, ik dwaal af. Dus ik dacht: ik schrijf eens wat van die semi-levenslessen op. Gewoon, omdat het kan. En eigenlijk ook een beetje omdat ik toch érgens weer moet beginnen met bloggen – voor de zoveelste keer. En waar kun je nou beter mee beginnen dan met random realisatiemomentjes?

Read more

Wat ik zoal deed toen ik van de aardbodem verdwenen was

Ik snap het weer niet. Ik bedoel: het ene moment is het warm genoeg om vrolijk in bomen te klimmen alsof je 7 en 9 bent in plaats van 17 en 19, vijf minuten later vallen er hagelstenen op je hoofd en moet je je camera angstvallig bedekken met je handen. Mijn moeder probeerde me het hele weekend over te halen om een winterjas en handschoenen te dragen, maar ik antwoord steeds met een principieel (en een beetje eigenwijs): ‘Mam. Het is 23 apríl.’ Hoe dan ook, jullie zullen wel denken: is ze weer anderhalve week afwezig, komt ze terug met een verhaaltje over het wéér. Ja. Sorry. Maar ik snap mezelf momenteel ook even niet. Ik snap niet waarom het bloggen niet lukt, ik snap niet waarom ik niet doe wat ik wil doen. Dus het is wel een mooie vergelijking. En een beetje een slechte. Hoe dan ook, het lukt dus even niet om ‘gewone’ blogjes te schrijven, dus dacht ik: dan maar gewoon even vertellen wat ik heb gedaan – ook al is dat niet zo bijzonder veel. Want als ik zelfs dat al niet meer kan, kan ik gewoon helemaal niet meer bloggen.

Read more

8 redenen om een social media-pauze te nemen

Eigenlijk wilde ik ‘social media-detox’ in de titel zetten, maar toen bedacht ik dat dat eigenlijk ook niet zou misstaan op de gemiddelde vrouwenwebsite. Nu is mijn site eigenlijk ook wel een vrouwensite, maar je begrijpt wel dat ik die sites bedoel die in elke titel ‘OMG’ of ‘YES’ of een volledig misplaatst Engels woord hebben staan, hè? Hoe dan ook, ondanks mijn wegebbende liefde voor lijstjes op blogs, wilde ik deze blogpost wel schrijven. Ik heb de afgelopen weken behoorlijk geminderd met Twitter en Instagram en dat beviel me ontzettend goed. Ik bedoel met pauze dus niet per se helemaal geen social media meer, maar gewoon heel weinig. Ik keek bijvoorbeeld nog wel af en toe, maar postte even niets. Iedereen weet dat dat natuurlijk tijd bespaart, maar dat is niet het enige waar het goed voor is.

Read more