Ik leef nog (en wilde even wat foto’s dumpen)

Hé. Hoi. Hallo. Long time no see, kunnen we wel zeggen. Ik geloof dat ik alweer mijn persoonlijke record ‘zo lang mogelijk mijn blog verwaarlozen’ heb verbroken; sterker nog, in mijn hoofd was ik al gewoon gestopt en ik voel me zelfs geen blogger meer. Maar toen kreeg ik toch weer een beetje de blogkriebels en tja, nu is hier weer een blogje. Ik heb nog getwijfeld of het niet gek was als ik niet eerst iets zou schrijven over ‘hoe het nu met me gaat’, maar neem maar gewoon van mij aan dat het best goed gaat, dan hebben we dat ook weer gehad.

Verder ben ik het schrijven geloof ik een beetje verleerd, dus leek het me goed om voor deze eerste-blog-die-misschien (heel misschien)-wel-het-begin-is-van-meer gewoon heel veel foto’s te delen (met een heel klein beetje tekst). Want oh ja, dat speelt momenteel ook een beetje in mijn leven: ik wist altijd heel zeker dat ik ‘later’ alleen maar wilde schrijven, maar nu heb ik ineens bedacht dat filmen en fotograferen misschien ook wel leuk zouden zijn. Niet zo heel handig wat betreft zekerheid, wel een leuke aanleiding om heel veel te gaan oefenen met (portret)fotografie. Dus ja, zo kwam het dat ik afgelopen week ineens allemaal leuke mensen voor mijn lens had. Ik weet niet zeker of ze (de foto’s, niet de mensen) wel mooi genoeg zijn om hier te delen, maar iets met niet al te hoge eisen stellen en zo. En dat ik toch al geen bloglezers meer heb.
Read more

Een paar kiekjes de mes vacances

Het was warm, eigenlijk te warm met iemand zoals ik. Met ‘iemand zoals ik’ bedoel ik trouwens gewoon mensen die niet van hitte houden, maar dat terzijde. Als we een Frans stadje bezochten, gingen we elke kerk in, niet alleen om die te bekijken, maar vooral ook omdat het er zo lekker koel was. Mijn vaders neus was al snel de kleur van zijn roze T-shirt. Om dat te voorkomen, smeerde ik mijn neus steeds drie keer achter elkaar in, waardoor ik er continu uitzag als een glimworm en mijn zusje me vergeleek met ‘zo’n poppetje van een Japans feest, waar ze zich helemaal wit schilderen. Oh, en kun je meteen even mijn scheenbenen insmeren? Jouw handen zijn nu toch al vies.’ Desondanks werd het kreng (mijn neus, niet mijn zusje) in een paar dagen al zo rood dat het zelfs een beetje pijn deed als ik hem tegen mijn camera drukte om een foto te maken. Toch maakte ik er behoorlijk wat, en het leek me leuk om de mooiste even in een blogpost te verzamelen. Het zijn er lekker veel, want ik ben te lui om ze op te splitsen. Dus, nou ja, geniet ervan.

(En ja, de titel is gewoon lekker in twee talen. Want kiekjes is een leuk woord.)
(Oh, en HTML werkte niet mee, dus nu is er een ernstig gebrek aan witregels. Maar ja.)

Read more

Mijn allereerste polaroidfoto’s! (+ review LOMO instant camera)

review lomo instant camera

Ik wil al tijden een polaroidcamera. Als ik erover nadenk vind ik dat nogal belachelijk, want ik heb een spiegelreflex die véél betere foto’s maakt. Toch is het een soort van magisch moment als je zo’n foto tien seconden later in je handen hebt. Het was echter typisch zo’n ding dat wel op je verlanglijstje staat, maar dat je nooit koopt. Maar toen kreeg ik een paar weken geleden een mailtje van Radbag. Of ik iets van hun webshop wilde reviewen. Radbag is een geweldige webshop met allemaal ontzettend grappige cadeautjes, dus ik hoefde niet erg lang te twijfelen. Toch besloot ik uiteindelijk niet te gaan voor iets wat alleen leuk is, maar wilde ik iets waar ik heel lang heel veel plezier van zou hebben. En dat werd, jawel, een polaroidcamera. Dit zijn de eerste foto’s die ik ermee maakte! (met een review van de LOMO instant camera

Read more

100 happy days of Maaike – Dag 21 t/m 40

100 happy days of Maaike dag 21 t/m 40

Ik vind het fascinerend, wat zo’n 100 happy days-project met je doet. Aan de ene kant ga je inderdaad meer letten op dingen waar je blij van wordt; er zijn vaak genoeg dagen dat ik niet kan kiezen welke foto ik nou zal plaatsen. Maar op sommige dagen merk ik de neiging heb om dingen te gaan doen omdát ik ze dan als 100 happy days-foto kan gebruiken, en dat is nou net niet de bedoeling. Bovendien ben ik in 40 dagen toch wel wat meer aandacht gaan besteden aan Instagram, omdat ik actiever ben natuurlijk, maar ook omdat ik allemaal mensen ben gaan volgen die zúlke mooie foto’s maken – en dat wil ik ook, haha. Mijn feed is totaal geen samenhangend geheel en dat hoef ik ook helemaal niet, maar toch merk ik dat ik het soms jammer vind als ik een foto wil plaatsen van iets wat me blij maakte, maar dat de foto dan niet mooi is. Hoe dan ook: dit zijn de dingen die me blij maakten op de 21e t/m de 40e dag! (dit was deel 1)

Read more

Even kletsen: Blijheid, bloggersmeetings (en vegan taart)

Op het moment dat ik dit typ, is het 1 uur ’s nachts. Ik zou nu eigenlijk niet meer moeten bloggen, maar ik wilde in maart weer regelmatig updaten en dus doe ik het toch maar. Officieel was vandaag, gisteren voor jullie, de laatste dag van mijn vakantie. Maar morgen, vandaag voor jullie, ben ik ook nog gewoon vrij, en dus speel ik tot half 1 ’s nachts spelletjes met opa en oma (ik won alle drie de potjes Rummikub, yay) en ga ik om 1 uur nog bloggen. Je zou denken dat ik in de vakantie wel genoeg tijd gehad zou hebben om vooruit te schrijven, maar de afgelopen dagen waren verrassend vol. Vol met leuke dingen, dat dan weer wel. Dus ik dacht: ik vertel er eens iets over. Lees je mee?

Read more