Column: Vriendschap met een deadline

Foto: Cinty Ionescu via Flickr

Ik ben een wandelende WhatsAppramp; als je mij een berichtje stuurt, is de kans heel groot dat ik pas een paar dagen later antwoord. Een paar personen uitgezonderd, uiteraard, maar je snapt het punt. Waar sommige mensen dágenlang kunnen appen met dezelfde persoon (hoe dan?!), is mijn inbox meestal wel vrij leeg. Met één uitzondering: als de deadlines van mijn studieopdrachten eraan komen. Dan leven alle klassenapps op, krijg je ineens vragen van mensen die je normaal nooit zouden aanspreken en is iedereen elkaars beste vriend.

Read more

Column: Emoji-stress

‘Imk?’ vroeg ik aan mijn zusje. ‘Iemand heeft dit onder mijn Instagramfoto gezet. Wat betekent dat? Is het een high five? Of applaus?’ Ik draaide mijn telefoon naar haar toe. Mijn zusje keek bedenkelijk. ‘Volgens mij is dat meer iets met bidden of zo. Dat je zo je handen opsteekt.’ Ik bestuurde de Emoji nog eens goed. ‘Oh. Dus eh… Is dat dan positief?’

Read more

Column: Acesulfaam-K

Mijn koelkast staat vol sojamelk en in mijn voorraadkast liggen zes rollen Oreo’s, omdat dat de enige koekjes zijn die ik nog kan eten. Zoals jullie wellicht mee hebben gekregen eet ik nu ruim twee weken veganistisch om te kijken hoe dat is, om principiële redenen waar ik verder niemand mee ga vermoeien. Of nou ja, een volgende keer misschien. Dat betekent niet alleen dat ik geen boter, kaas en eieren meer eet, maar ook geen producten waar dat in zit. Het gevolg? De tijd die ik reken voor boodschappen is verhoogd van een uur – en dat was al veel, want ik loop door supermarkten alsof het doolhoven zijn – naar drie uur en twaalf minuten.

Read more

Column: Aan de lantaarnpaal

Een paar weken geleden zat er opeens iets raars aan de lantaarnpaal. Een ijzeren ringetje met wat oranje haakjes eraan. Ik hing met mijn moeder aan de telefoon toen ze het zag. Ze was even stil en merkte toen op: ‘Er hangt iets aan de lantaarnpaal.’ Een scherpe conclusie, al zeg ik het zelf. Een snelle Google-sessie met de geweldige zoekopdracht wat hangt er aan de lantaarnpaal leverde het antwoord: daar moesten we de zakken met plastic afval aan hangen. En niet alleen wij, maar ook onze buren. Hangen, ja. Voor ons raam. Of, om preciezer te zijn: voor ons uitzicht op het overbuurhuis de weilanden.

Read more

Column: Lachen is gezond

Lachen is gezond

Met een pot pindakaas in mijn ene hand en een krop sla in de andere loop ik richting de kassa. Er zit een twee euromuntje tussen mijn vingers geklemd, net als toen ik vroeger op de camping stokbrood ging halen. Het is rustig in de winkel, dus ik ben snel aan de beurt. Aan de vermoeide hoofden van het personeel te zien, is het vandaag echter wel anders geweest. Toch geeft de caissière, voor de verandering een volwassen vrouw, me een stralende glimlach. ‘Twee euro, alsjeblieft,’ zegt ze. Ik overhandig haar het geld en lach terug. ‘Precies genoeg,’ voeg ik eraan toe. Ze geeft me het bonnetje en wenst me een heel fijne dag. Ik roep ‘hetzelfde’ en loop weg. Dat alles duurde slechts een halve minuut, maar toch hangt die glimlach nog minutenlang om mijn lippen.

Read more