Toch nog even over 2016 (en 2017)

De afgelopen twee jaar stonden de laatste dagen van het jaar in het teken van terugblikken. Op deze blog schreef ik brieven aan 2014 en 2015, lijstjes met favoriete boeken, lijstjes met favoriete blogposts en vooral fotodagboeken. Ik had net besloten om dat niet voor 2016 te doen, niet alleen omdat mijn Kerstvakantie belachelijk druk is maar ook omdat ik weinig te zeggen heb over dit jaar, vooral over februari t/m juni. Vlak daarna begon het toch te kriebelen, omdat ik dat melancholische gevoel eigenlijk wel leuk vind, omdat ik het zonde vind om niet even terug te blikken en nog meer zonde om een heel jaar af te doen als stom. Toch maar even een blogpost over 2016 (en 2017) dus, met een lijstje leuke dingen en wat vage voornemens. Vooral voor mezelf, want ik ga er niet vanuit dat ik hier nog lezers heb na maanden radiostilte. Maar mocht iemand dit toch lezen, dan: hoi.

Read more

Een brief aan 2016

Lieve 2016,

Welkom! Ik weet dat ik daar eigenlijk drie dagen te laat mee ben, maar ik hoop dat je dat niet erg vindt. We moeten tenslotte nog 363 dagen met elkaar leven, dus het lijkt me belangrijk dat we nu vast beginnen met het opbouwen van een goede relatie. Maar goed, wij mensen wensen elkaar zo’n beetje heel januari nog een gelukkig nieuw jaar, dus ik zie niet in waarom 4 januari al te laat zou zijn (ook niet waarom je elkaar half januari nog een gelukkig nieuw jaar zou wensen, maar dat terzijde). Hoe dan ook, ik wilde jou graag een brief schrijven. Ik schreef er laatst namelijk al één aan 2015, maar één aan jou lijkt me misschien nog wel belangrijker. Want als je geen verwachtingen opschrijft, kun je daar ook niet op reflecteren. Op school heb ik een hekel aan reflecteren, maar in ‘het echte leven’ blijkt het toch wel heel erg fijn.

Read more