Even kletsen: Een nieuw begin, deel 2

Exact drie weken na mijn laatste blogpost ben ik er weer! En voor de verandering heb ik die drie weken eens niet gespendeerd aan heel veel series kijken en verder vooral in mijn pyjama op de bank hangen, maar heb ik daadwerkelijk dingen gedaan. Heel veel dingen, om precies te zijn, misschien wel meer dan in de afgelopen drie maanden – in ieder geval qua ‘sociale intensiviteit’. Inmiddels ben ik weer een beetje bijgekomen van het introductieweekend van de studievereniging en de Intreeweek van de UvA. Die dingen hebben me een heleboel nieuwe bloginspiratie bezorgd, maar ik dacht, ik begin gewoon even met een ouderwets kletsartikeltje. Over nieuwe dingen en  ‘erbij horen’ en toch ook nog even over bloggen. Oftewel: gewoon een paar honderd woorden over mezelf schrijven, want waar heb je anders een persoonlijke blog voor?

Mocht je je afvragen waarom dit blogje ‘een nieuw begin, deel 2’ heet: twee jaar geleden schreef ik eenzelfde soort stukje met de titel ‘allemaal nieuwe dingen’. Toen stond ik ook aan het begin van een nieuwe studie en zelfs van een leven in Amsterdam. Ik was in de volle overtuiging dat ik helemaal de goede keuze had gemaakt. Nu zit ik in ongeveer dezelfde situatie. Ik woon officieel weliswaar al twee jaar in Amsterdam, maar dat betekent niet dat ik ook maar iets van het studentenleven heb meegemaakt. Ik heb soms zelfs het idee dat middelbare scholieren er al tien keer zo veel van weten. In feite ‘onderga’ ik twee jaar later dus precies evenveel nieuwe dingen – maar ik hoop toch echt dat twee keer scheepsrecht is qua studie.

Mijn intro-ervaring in 257 woorden
Maar goed, even terug naar het begin. Voor wie het gemist heeft: ik ga beginnen met een bachelor Taal & communicatie aan de Universiteit van Amsterdam (naast MIC aan de HvA). Anderhalve week geleden, op een donderdagmiddag, zat ik in de trein naar Venlo voor het introductieweekend van de studievereniging. Ik had enorm getwijfeld of ik me er wel voor aan zou melden en overwoog even om in Nijmegen al rechtsomkeert te maken. Gelukkig deed ik dat niet en de drie dagen die volgden waren heel leuk; ik sliep twee nachten in een oude bioscoop, zwom de Maas over (wat ik stiekem supercool vond) en ging naar het Zomerparkfeest in Venlo (één van hoogtepunten van het jaar daar). Oh, en ik had het heel warm.

Na één dag tijd om uit te rusten begon exact een week geleden (om half 9!!!) de Intreeweek. Ik was een stuk minder zenuwachtig omdat ik al mensen kende, en hoewel ik elke dag even op en neer naar huis ging omdat ik niet vijf hele dagen lang sociaal kan doen (introvert-alert), was ook die week heel gezellig. Dat voelt een beetje onwennig, want ik heb eigenlijk mijn hele leven het gevoel gehad dat ik niet echt ergens bij hoorde. Dat kwam misschien niet altijd door mezelf, maar vaak ook wel deels; als je die instelling al hebt, ga ook geen moeite meer doen. Ik vind het nog een beetje vroeg om te zeggen dat ik op de uni dan misschien toch mijn plek heb gevonden, maar hoop doet leven. En zo.

Een beetje overmoedig
Vandaag beginnen de echte colleges en hoewel alle zenuwen zijn weggeëbt, moet ik toegeven dat ik me wel een beetje begin af te vragen waar ik aan begonnen ben, zeker toen ik mijn roosters naast elkaar legde. Het helpt ook niet echt dat ik, nu ik eenmaal weer ben begonnen ben met dingen die geen bank en series betreffen, steeds méér wil doen. Schrijven voor het faculteitsblad? Tof! Workshop fotografie/schrijven/salsadansen? Ja, graag! Vrijwilligerswerk? Count me in. Het is heel fijn dat ik weer een soort leven krijg (om het maar even dramatisch te zeggen), maar het zou kunnen dat ik er een beetje overmoedig van word, haha.

En oh ja, dat bloggen
Jullie zijn mijn gezever over school na 600 woorden natuurlijk meer dan zat, maar het moest gewoon even, omdat het een groot deel uitmaakt van waar ik op dit moment mee bezig ben, en vooral wat ik de komende tijd ga doen. Ik vergeet bijna terug te komen op dat wat ik tussen neus en lippen door al even zei – eh, typte: dat ik weer bloginspiratie heb. Het geheim blijkt dus gewoon dat je daadwerkelijk dingen moet doen om bloginput te hebben. Best logisch, eigenlijk. Het probleem is alleen een beetje die tijd, of het gebrek daaraan, waardoor mijn voorraad recepten voor Colours ’n cooking helemaal is geslonken en ik geen idee heb hoe het op Muy Maaike zal gaan.

Maar als ik één ding kan zeggen, is het wel dat ik de regeltjes die ik voor mezelf heb opgelegd, helemaal zat ben. Als ik over boeken wil bloggen, dan doe ik dat gewoon. Misschien niet per se in de vorm van recensies, maar ik vind het niks om boeken te vermijden. Het plan om vooral bij mindstyle te blijven zal wel deels in stand blijven, maar niet omdat dat moet van mezelf. Het blogschema van deze blog mogen jullie ook weer verwerpen (dat ging toch maar 2 weken goed) en nou ja, je snapt het principe. Ik realiseerde me dat ik vooral wil dat mijn blog een uitlaatklep blijft. Kortom: het wordt een lekker zootje ongeregeld, en als ik geen tijd heb gewoon heel stil. Niet heel professioneel, maar dat maakt me niks uit, zeker niet als het me op andere vlakken tenminste wel lukt om ‘professioneel’ te zijn (a.k.a. twee studies volgen zonder al te veel problemen en drie keer week op mijn blogpost blijven posten). En ik gok zo dat ik het daar al moeilijk genoeg mee ga krijgen.

Tot slot de enige zin van deze blog die níet over mezelf gaat: als jullie vandaag ook weer beginnen met school/studie: HEEL VEEL SUCCES! Liefs en tot ziens en zo.

Liefs2

6 thoughts on “Even kletsen: Een nieuw begin, deel 2

  1. Zo goed om te horen dat je intro tijd leuk was! En weet je, ik denk dat het helemaal geen valse hoop is als je het gevoel hebt nu ergens bij te gaan horen. Misschien duurde het gewoon even voor je je plekje vond, maar ga je dit jaar echt ontdekken wat je leuk vindt en waar je bij hoort :) Ik ben erg benieuwd hoe je nieuwe studie je gaat bevallen! En wat bloggen betreft, leuk dat je weer inspiratie hebt, en wat maakt het uit of je artikeltjes dan over mindstyle/boeken/studie/… gaan, als ze maar lekker Maaike zijn!

  2. Super fijn dat je lekkerder in je vel zit. Ik ken het, toen ik met Journalistiek was gestopt voelde ik me zo zwaar kut (mag ik dat zo zeggen hihi). Ik was zo bang dat er geen enkele studie bij me paste. Maar nu zit ik alweer in het laatste jaar van Media, Informatie en Communicatie, wooh! :) Voor mij was de tweede keer scheepsrecht en ik hoop voor jou ook!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge