Even kletsen: Stage, surprises en decemberplannen

Deze foto heeft niks met dit blogje te maken – ik bedoel: ik drink niet eens chocolademelk nu – maar ik vond ‘m wel gezellig. Dus dat. – Waar oktober waarschijnlijk mijn beste blogmaand van 2015 was, was november denk ik de slechtste. Correctie: absoluut de slechtste. Om precies te zijn, is dit mijn achtste blogpost in dertig dagen. Tja, dat is wel iets anders dan 22. Maar daar ga ik niet over schrijven. Of nou ja, misschien een beetje. Want dat is één van de dingen waar ik nu eenmaal aan denk, en de bedoeling is dat ik in kletspraatjes schrijf over al mijn rare hersenspinsels en bezigheden. De laatste is al een tijdje geleden, want ik vind twee keer per maand een diary én nog een of twee keer een kletspraatje wat veel. Daar moet ik nog even tussen kiezen, maar ja, jullie weten hoe goed ik ben in kiezen… Hoe dan ook: dit keer niet genoeg foto’s voor een diary, maar wél genoeg onderwerpen voor een kletsblogje. Dus lees vooral verder! :)

Tijdnood
Mijn bezigheden zijn eigenlijk samen te vatten in één woord: tijdnood. Doordeweeks heb ik stage en als ik daarmee klaar ben ga ik koken, eten, afwassen, een aflevering Hart of Dixie kijken en naar bed. Soms nog boodschappen, dat gaat dan ten koste van die aflevering. Oké, dat lieg ik: dat gaat ten koste van mijn slaap. Daarnaast ben ik nog met een schoolopdracht bezig én moet ik nu ook een surprise maken. Ik bedoel, er zijn vast mensen die het nog veel drukker hebben, maar ik word gewoon een beetje chaotisch van alle dingen die ik moet doen, en dat ben ik niet gewend. Plus: een chaotisch hoofd is nou niet de ideale omstandigheid om productief te zijn. Dus vaarwel, leuke blogideeën (want ja, de ideeën zijn er dit keer wel gewoon, het is gelukkig geen blogdipje). Dan zul je denken: maar je hebt het weekend toch nog? Tja, dat valt toch ook wel tegen. Afgelopen vrijdag ging ik bijvoorbeeld direct uit stage door naar de Jongere van het Jaar-uitreiking. Dat is trouwens ook een verhaal apart…

Gillende fans in het wild
Die prijs wordt uitgereikt door 7Days, waar ik dus tot deze maand voor blogde. De doelgroep van 7Days is 12 t/m 18, maar Enzo Knol, Jiami en Joy (van Beautynezz) waren aanwezig. Vandaar dat de zaal half gevuld was met kinderen tussen de 8 en 10. Een meisje voor me vertelde me opgetogen: ‘Ik kom voor Enzo Knol en Joy.’ ‘Oké,’ zei ik. ‘Ik heb eigenlijk nog nooit een filmpje van Enzo Knol gezien.’ ‘Oh,’ zei ze teleurgesteld. Toen leefde ze weer op: ‘Ken je Dee wel?’ ‘Nee, nog nooit van gehoord,’ antwoordde ik. ‘MAMA, dat meisje kent Enzo en Dee niet,’ zei ze beschuldigend. (Want ja, die moeders waren uiteraard mee.) Haar moeder begon aan ons uit te leggen dat ze Enzo Knol eigenlijk ook helemaal niet zo geweldig vond, maar ze werd direct onderbroken: ‘Jawel, mama, Enzo is lieeef.’ Kijk, ik wist dat die kinderen bestonden. Maar om ze in het wild te zien, was wel een beleving op zich. Ook voor mijn oren. Aan de andere kant: ik weet niet of ik echt recht van spreken heb, want ik kan ook wel behoorlijk fan zijn van mensen. Alleen uit ik dat niet zo. Hoop ik.

Stage en series
Zaterdagavond bevond ik me in een compleet andere omgeving: op het Gala van de Wetenschap, inclusief robots die de macarena dansten (hoe vet?), georganiseerd door onder andere Folia. Oh ja, daar loop ik dus stage. Als je niet op de UvA zit, ken je het waarschijnlijk niet, maar het is dus het magazine van de UvA en de HvA. En het is leuk! Niet alleen het magazine, maar ook de stage. Het is iets compleet anders dan ik gewend ben, maar ik wilde even uit het hele lifestylegedoe. Gewoon, kijken of echte journalistiek ook iets voor mij is. En volgens mij ben ik daar na drie weken al wel achter (dat het dus wel iets voor mij is, hè). Toegegeven: het is best wel een omslag. Van gewoon maar wat in het wilde weg typen (zoals ik nu doe) naar zo logisch mogelijke stukken maken. Van niet bellen naar elke dag bellen. Van stil in een hoekje staan (bij wijze van spreken) naar onbekenden aanspreken. Het is eng, maar ook vet leuk. Misschien ben ik daarom ’s avonds zo moe dat ik alleen nog maar series wil kijken. Nee oké, dat lieg ik ook: ik ben gewoon verslaafd aan Hart of Dixie. Correctie: was verslaafd, want ik heb gisteren de laatste aflevering gekeken (de raarste laatste aflevering ooit, trouwens). Boehoe. Mijn verstand zegt nu ‘gelukkig maar’, mijn gevoel uiteraard niet. In januari ga ik maar gewoon lekker verder met Nashville, want countrymuziek. <3 (In december moet ik namelijk lezen, maar daar lezen jullie zo nog over. Ik schrijf deze blog in een andere volgorde dan jullie ‘m lezen. Misschien was dat niet zo handig.)

Decemberplannen
En nu zitten we al bijna in december. Dat is écht bizar. Aan de ene kant voelen dingen die aan het begin van 2015 gebeurd zijn al wel heel lang geleden, aan de andere kant kan ik me gewoon niet voorstellen dat het over een maand alweer 2016 is. Daar komt bij dat ik 2015 eigenlijk wel een mooi getal vind, haha. Hoe dan ook, december is dus de laatste maand om al mijn goede voornemens waar te maken en blabla. Dat gaat toch al niet meer lukken, dus ga ik maar gewoon nieuwe decemberplannen maken. Om te beginnen ga ik aan het einde van deze week natuurlijk Sinterklaas vieren (dat verdient eigenlijk z’n eigen alinea, komt er zo aan) en aan het einde van de maand Kerst. Om eerlijk te zijn heb ik vrij weinig met Kerstmis, want ik voel niet zo veel voor verplichte familiebezoekjes, maar uiteindelijk is het altijd wel leuk. Plus: kerstliedjes en feestverlichting maken alles beter! Oud & Nieuw vier ik ook nooit echt heel erg, maar dat valt officieel dan ook onder januari. Of nou ja, het Nieuw-gedeelte in ieder geval.
In de week tussen Kerstmis en Oud & Nieuw ben ik overigens ook vrij, dus die dagen ga ik – hopelijk – elke dag afspreken met de mensen tegen wie ik al maanden zeg dat ik tot eind december geen tijd heb, haha. En verder moet ik in december 8 boeken lezen. Moet, ja. Van mezelf, maar toch. Ik zou me ongelooflijk slecht voelen als ik dit jaar mijn challenge van 60 boeken niet zou halen. Maar: tijdnood…

Surprisestress
Maar eerst maar eens Sinterklaas, deze week. Zoals elk jaar doen we weer surprise, gedichtje, cadeautje. Nou heb ik op zich best een leuk idee – vind ik dan – maar ook hier doet zich een klein probleempje voor. Want: WAAROM VERKOPEN ZE NERGENS WIT KARTON? Zo, dat is eruit. Maar even serieus, het is onmogelijk om wit karton te vinden. De Bruna zit in grote steden altijd ver buiten het centrum en verder verkopen ze gewoon nergens wit karton. Maar verder gaat alles goed, hoor. En als het niet goed komt, heb ik altijd nog chocoladekruidnoten om me mee vol te proppen.

Huishoudelijke mededelingen
Zoals altijd wordt dit blogje alweer veel te lang. Ik bedoel, eigenlijk wilde ik nog even kletsen over veganistisch eten – die chocoladekruidnoten waren een mooi bruggetje geweest – maar dat bewaar ik maar tot een volgende keer. Tot het einde van deze week, om precies te zijn, want dan wilde ik sowieso al een blogje typen over mijn achttien dagen vegan: wat ik gegeten heb, hoe ik het ervaren heb en hoe het nu verder gaat. Nog even wachten dus! Ja, ik ga dus proberen weer te bloggen, maar ik laat mijn streven van ma-di-do-vr-zo maar even los. Dan krijg je van die ‘als ik dat niet haal, dan maar helemaal niets’-taferelen. Misschien probeer ik ma-wo-vr-zo, maar ik weet ook nog niet of dat lukt. Einde huishoudelijke mededeling.

Hebben jullie leuke decemberplannen? :)

 

5 thoughts on “Even kletsen: Stage, surprises en decemberplannen

  1. Poeh wat een vol stukje!! Ik léés gewoon hoe druk je het hebt, haha! Die weken voor sinterklaas en kerst zijn volgens mij altijd wel redelijk druk, ik heb het zelf ook. Gelukkig had ik nog redelijk wat blogjes ingepland staan, dat scheelt! Wat goed dat je zo veel boeken in een jaar probeert te lezen! Ik probeer mezelf ook altijd te dwingen tot het lezen van boeken maar ik moet zeggen dat het mij echt een stuk minder goed af gaat helaas.
    Nouja, succes in ieder geval met de surprises, alle leuke dingen en de drukheid! :)
    Sonja onlangs geplaatst…Een liedje: SoldierMy Profile

  2. Wat een lang stukje, maar wat heerlijk weer om te lezen! Enorm drukke maand zo te zien: welkom bij de journalistiek-club, hoewel ik zelf dan weer meer naar de media-kant neig. Ik ken het niet, maar wel fijn voor je dat je nu weet welke kant je op wil en dat je jezelf ook ziet groeien (met bellen en aanspreken). Ik heb zelf geen plannen met Sinterklaas (en juist wel met Kerst) haha, maar ik wens je alvast hele fijne feestdagen en ik kijk uit naar je nieuwe artikels deze maand. :) (en succes met die acht boeken… hopen dat je het haalt!).
    Judith onlangs geplaatst…Wie is de mol 2016 – de kandidatenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge