Even kletsen: Enge duiven, moestuintjes en vreemde obsessies

duiven-voeren-op-de-dam

Nee, ik weet ook niet waarom ik de houding heb van een dominosteentje dat op het punt staat om om te vallen.

Ik had weer eens zin in een lekker random kletspraatje! Met andere woorden: een verzameling van allemaal dingen waar ik wel over wil schrijven maar die geen hele blogpost waard zijn, zoals een update van mijn Amsterdam bucket list, een leuk filmpje en meer. Dus ja, wat kan ik zeggen? Pak er een kop thee bij (mijn nieuwe favoriet: aardbeien-slagroomthee) en lees vooral gezellig verder!

Er is een wonder gebeurd
Ik ben een beetje chaotisch vandaag; mijn concentratie is ver te zoeken. Als je dat leest, verwacht je vast niet dat ik erachteraan ga zeggen dat ik me 100% aan mijn planning heb gehouden. Mijn hele to-dolijstje is afgevinkt! Niet dat ik nu niks meer te doen heb hoor – integendeel, de tentamens komen ineens gevaarlijk dichtbij en ik moet ook nog allemaal andere dingen doen en aaah ik zou bijna vergeten dat ik ook nog een blog heb. Maar goed, het is volgens mij de eerste vrije dag dat ik echt alles heb gedaan wat ik van plan was. Schouderklopje voor mezelf! Dus nu ga ik lekker de hele avond bloggen, of nou ja, wat er nog over is van de avond. Oké, ik geloof dat jullie nu wel snappen wat de setting is.

Duiven voeren en een rondvaart
In de intro zei ik het al: ik ben begonnen met mijn Amsterdam bucket list! Vorige week woensdag kwam mama naar Amsterdam en volgens mij zag ze het als haar persoonlijke taak om zoveel mogelijk dingen van mijn lijstje in één dag te proppen – en dat vond ik natuurlijk helemaal niet erg. Te beginnen met een rondvaart. Ik voelde me echt een ontzettende toerist tussen al die buitenlanders (lees: Japanners), maar het was wel heel grappig. Vanaf het water is alles toch net iets anders! Na een stop bij De Drie Graefjes voor goddelijke taart, liepen we door naar de Dam om nog iets veel toeristischers (waarom bestaat dat woord niet?) te doen: duiven voeren. Dus gewapend met vogelzaad en een paar boterhammen nam ik nietsvermoedend plaats op een bankje bij de duiven. In het begin leek alles goed te gaan, tot ze hun ware (lees: agressieve) aard toonden. Nooit geweten dat duiven zo ENG konden zijn! Ze vlogen om me heen, gingen op mijn hoofd zitten en probeerden tevergeefs om het zakje uit mijn handen te grissen. Ik vind duiven hartstikke leuk, maar als ze op slechts een paar centimeter afstand van mijn neus vliegen, dan eh… niet meer. Tip voor als je het ooit wilt doen: blijf niet stilzitten, maar ga rondjes lopen over het plein en gooi het voer achter je aan als een soort Klein Duimpje. Negeer de boze blikken van de andere toeristen die je passeert. De rest van de middag hebben we gespendeerd bij de Forever 21, Yoghurt Barn en zelfs nog even bij de kinderboerderij, waar alle konijnen vrolijk van me weghupsten. Grmbl. Maar het was echt zo’n dag waar je met een grote glimlach op terug kunt kijken. Enneh, toeristje spelen in eigen stad deel 1: check!

moestuintje-AH

Moestuintjesliefde
Oh, en natuurlijk doe ik ook mee met de moestuintjeshype. Ik heb echt totaal geen groene vingers, maar het is ZO LEUK! Mijn sprietjes groeien als kool – nou ja, niet letterlijk, want het is dus geen kool. Maar goed, volgens mij komt het doordat ik ze iets te enthousiast water geef. Dat wil zeggen, in het weekend; door de week stuur ik mijn ouders elke dag een mailtje of ze m’n plantjes water willen geven. Het liefst had ik ze gewoon gezellig in Amsterdam gehad, maar dan kan ik ze dadelijk niet overpotten… Oké, ik weet dat dit een blogpost is over dingen die niet echt een eigen blogpost verdienen, maar misschien komt er nog wel een moestuintjesblog. Want echt, dit is de leukste spaaractie ooit. Hoewel dit me ook wel een goed idee lijkt (en ja, ik snap het idee van De Speld, maar even serieus, die cassières daar… afijn).

Films kijken en stoplichtmannetjes
Lekker van de hak op de tak, maar ik bedenk de afgelopen tijd steeds vaker hoe vreemd hersenen eigenlijk zijn. Klinkt lekker filosofisch, maar ken je dat, dat je iets ziet of hoort en dat dat je niet meer loslaat, als een soort vreemde obsessie? We hebben laatst bijvoorbeeld een college gehad over één of andere regel dat de ogen altijd op één derde van het beeld moeten zitten als je een foto maakt of iets filmt. En nu kan ik dus geen foto of film meer zien zónder te letten op de ooghoogte en de positie van mensen in beeld. (Jullie denken nu vast: waarom houdt ze zich daar in hemelsnaam mee bezig?) Oké, ander voorbeeld. Afgelopen week stuitte ik (of nou ja, ik zocht het op) op onderstaand filmpje van Paulien Cornelisse. Ik weet niet waarom ik dat filmpje nooit eerder had gezien, want ik vind haar boeken en columns geniaal, maar goed. Ik heb niet alleen dubbel gelegen van het lachen, maar ik kan nu dus óók niet meer normaal naar dat stoplichtmannetje kijken. Probeer het zelf maar eens na het kijken van het filmpje:

Alweer een blogupdate
Het leek me ook wel tijd voor een heel korte blogupdate. Allereerst nog even een minifeestje omdat ik 250 volgers heb op Bloglovin’. Yay, heel erg bedankt daarvoor! <3 (En een speciaal bedankje aan Dagmar met haar lieve artikel.) Maar goed, dat bedoelde ik uiteraard niet met die blogupdate. Februari is voorbij (ja hè hè, al 12 dagen) en daarmee ook de maand van het elke dag bloggen. Attentie voor de volgende huishoudelijke mededeling: hoewel ik het hartstikke leuk vond, ga ik niet door met elke dag bloggen, maar ik wil wel vaker posten dan elke dag. Het idee is om over te gaan naar zo’n 5 blogposts per week. Niet dat jullie hier iets aan hebben, want ik heb alsnog geen vaste dagen en ik weet niet eens of het gaat lukken met de tentamens, maar dan weten jullie in ieder geval ongevéér wat jullie kunnen verwachten.

The end
Ik was serieus van plan om dit keer niet zo veel te typen, maar helaas. Sorry. Om het niet héél abrupt af te sluiten, wens ik jullie een heel fijne dag toe! :D

Zijn jullie ook bezig met de moestuintjes?

7 thoughts on “Even kletsen: Enge duiven, moestuintjes en vreemde obsessies

  1. Haha wat een heerlijk artikel!! Lekker alles door elkaar verteld en toch weer mooi kunnen afsluiten! Ik vind het ook leuk om toerist in eigen stad te spelen ik ga dat binnenkort met mijn ouders doen in Utrecht. Ook door de grachtjes varen en alle andere super toeristische dingen :D
    Eline onlangs geplaatst…“Ik ben niet zoals normale mensen.”My Profile

  2. Wat een heerlijk artikel! Ik moest alleen al lachen om de tekst onder de foto haha. Wat schrijf je toch ontzettend leuk! Ik had ook een to-do list vandaag, maar het is inmiddels al bijna half 12 en ik moet nog beginnen met het lijstje haha. Oeps.
    Celeste onlangs geplaatst…Je dosis humor voor vandaag!My Profile

  3. Dat van die stoplichtmannetjes is inderdaad echt geweldig, al hebben we hier in de buurt wel een stoplicht waarbij de hoogte van ’t drukknopje wel klopt met de vinger, haha.

    O, en mochten duiven massaal een hongersdood sterven: dat komt doordat ik ze vanaf nu helemaal niks meer durf te geven, hahaha!
    Audrey onlangs geplaatst…Ik heb een nieuwe telefoon!My Profile

  4. De moestuintjes zijn ontzettend leuk! Maar toen ik laatst (met een glimlach!) mijn moestuintjes in ontvangst wilde nemen, had ze die dingen al achter mijn boodschappen aan op de band gesmeten. Eh… Ik sta dus achter die actie van De Speld. ;-)
    Eveline onlangs geplaatst…Tassen van Blossom BooksMy Profile

  5. Hahaha.. echt met een grote glimlach je artikel gelezen zeg :-) En wat leuk dat je toerist in eigen stad van je lijst af hebt kunnen vinken, is volgens mij echt een ontzettend fijn gevoel. Wat fijn trouwens dat de moestuintjes zo goed bij je doorkomen: bij mij is het iets minder haha, maar ik blijf mijn best doen ;-) En ook fijn dat je 250 volgers hebt gehaald en het bloggen zo fijn gaat: echt heel fijn meis. Ik ben blij voor je en je hebt het ook echt verdiend. X
    Deisy onlangs geplaatst…Hoe is het om in Amsterdam te wonen?My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge