Een brief aan 2016

Lieve 2016,

Welkom! Ik weet dat ik daar eigenlijk drie dagen te laat mee ben, maar ik hoop dat je dat niet erg vindt. We moeten tenslotte nog 363 dagen met elkaar leven, dus het lijkt me belangrijk dat we nu vast beginnen met het opbouwen van een goede relatie. Maar goed, wij mensen wensen elkaar zo’n beetje heel januari nog een gelukkig nieuw jaar, dus ik zie niet in waarom 4 januari al te laat zou zijn (ook niet waarom je elkaar half januari nog een gelukkig nieuw jaar zou wensen, maar dat terzijde). Hoe dan ook, ik wilde jou graag een brief schrijven. Ik schreef er laatst namelijk al één aan 2015, maar één aan jou lijkt me misschien nog wel belangrijker. Want als je geen verwachtingen opschrijft, kun je daar ook niet op reflecteren. Op school heb ik een hekel aan reflecteren, maar in ‘het echte leven’ blijkt het toch wel heel erg fijn.

Het enige probleempje is alleen dat ik eigenlijk helemaal geen verwachtingen héb. Behalve het feit dat ik de maand januari nog stage loop, staat helemaal niets in 2016 nog vast. Of nou ja, ik heb een aantal dingen voor het komende weekend gepland, en daarna nog twee blogdingen, en ik ga proberen veganistisch te eten vanaf half januari, maar daar houdt het wel zo’n beetje op. Ergens vind ik het jammer dat ik weinig heb om naar uit te kijken, maar ik vind het ook fijn dat ik nog alle kanten op kan met jou.

In zekere zin is dat misschien ook wel een verwachting, dat je een rustig jaar wordt. Of nou ja, dat je rustig wordt tenzij ik er zelf iets van maak. Mijn eigen lot ligt in mijn eigen handen, zoals het hoort. Wat klinkt dat dramatisch, overigens. Maar je snapt wat ik bedoel: als ik een leuk jaar wil, moet ik daar zelf voor zorgen. En er zijn geen nieuwe studies, verhuizingen of andere geplande gebeurtenissen die me daarbij gaan helpen.

Ik ben eigenlijk helemaal niet zo. Niet zo ‘we zien het allemaal wel’ en ‘oh wat ben ik toch flexibel’. Ik merk wel dat ik het iets meer word, trouwens. Mag ook wel, want flexibiliteit staat zo’n beetje bij alle vacatures als vereiste. (Dat herinnert me er weer aan dat ik een baantje moet zoeken. Niet vergeten.)
Ik had het in mijn brief aan 2015 al over herinneren die verbonden zijn aan een bepaald jaar; wie weet denk ik bij jouw ‘naam’ later wel aan het jaar waarin ik eindelijk eens wat losser ging leven. Wat minder gepland en spontaner. Maar ach, wat bazel ik ook, jij weet net zo goed als ik dat ik toch verslaafd blijf aan plannen.

Ik wil in ieder geval graag net zo veel leren als vorig jaar, over mezelf en over andere dingen. Die niet-piekeren-instelling bevalt me wel, net als mezelf zijn én het ‘gewoon doen’. Grenzen van je comfortzone overschrijven betekent ook je grenzen verleggen, en dan durf en doe je steeds een beetje meer. Ik vind het allang niet meer eng om nieuwe mensen te leren kennen en nieuwe dingen doen wordt ook steeds leuker. Misschien regel ik wel weer een niet-verplichte stage. Wie weet. Ik ben in ieder geval van plan om iets van een nieuwe uitdaging te zoeken. Lekker vaag, hè?

Ik heb ook concretere goede voornemens, hoor. Sterker nog, ik heb een hele waslijst, geheel tegen mijn goede voornemen om dit jaar minder goede voornemens te maken in. Overigens zijn het niet allemaal goede voornemens, maar ook gewoon dingen die me leuk lijken om te doen. Maar in tegenstelling tot vorig jaar, voel ik niet zo de behoefte om ze in een lijstje op mijn blog te delen – zelfs niet in deze brief aan jou. Het is inmiddels wel duidelijk dat zelfs mijn blog geen stok achter de deur is, en inspirerend zijn ze ook niet bepaald. Dus schrijf ik ze op een papiertje en hang ik dat in mijn kamer, lekker voor mij alleen. En jij mag ook wel even gluren, als je wilt.

Misschien een beetje een anti-climax dat ik niet al mijn goede voornemens hier ga noemen, maar goed. Dat zou toch geen nut hebben, want jij kunt me er niet mee helpen, ik moet het helemaal zelf doen. Ik geloof niet echt in tekens van het universum, laat staan van tekens van een… jaartal. Maar als ik daarin geen gelijk heb: voel je vrij om het te bewijzen. ;)

Als ik wel gelijk heb, dan gewoon welkom. Ik hoop dat je een fijn jaar wordt, 2016. Een leerzaam jaar. En dat hoop jij vast ook, want dat is je kans om een plekje in mijn geheugen te veroveren. Maar uiteindelijk moet ik het toch zelf doen. Dus ja, in zekere zin ligt jóuw lot ook in mijn handen. (Sorry voor deze nogal dreigend klinkende afsluiting. Verder wens ik je een warm welkom, hoor. Maar nu zal ik maar eens afsluiten en kunnen we gewoon een leuke tijd beleven. Hoop ik. Werk je dan een beetje mee?)

Liefs1

 

 

 

 

6 thoughts on “Een brief aan 2016

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge