Wattenwereld

Ik leef al 19 jaar in een wattenwereld. Ik weet dat dat geen echt woord is, maar ik vind het mooi en het allitereert en het illustreert ook wel een beetje de betekenis, dus ik noem het maar zo. Mijn wattenwereld lijkt een beetje op een comfort zone, met als enige grote verschil: in een comfort zone voelt alles veilig, in mijn wattenwereld ís het ook veilig. Er gaat niemand dood en dingen als drugs, vreemdgaan en aanslagen zijn dingen die alleen in boeken en films gebeuren, en soms op het journaal. Ik vind mijn wattenwereld fijn, er komt ooit een moment waarop ik eruit moet stappen.

Read more

Flarden van herinneringen

Mijn zusje is een wandelende database. Met data bedoel ik dan niet per se gegevens, maar letterlijk datums. Die keer dat we familieweekend hadden? Oh, dat was op 15 februari. Die ene vakantie naar Frankrijk? Ja, toen ging ik naar de derde klas. Die keer in Walibi? Dat was op een zaterdag, en ik droeg een groen hemdje. Ik ben wat minder gezegend met zo’n gedetailleerd geheugen – ik onthoud wel gekke feitjes, maar qua herinneringen moet ik het met flarden doen. Vaak laat ik die flarden voorbijvliegen, maar soms schrijf ik ze op.

Read more

Even kletsen: Op de helft van het jaar

Ik vond het wel weer eens tijd. Tijd om niet alleen een Word-documentje te openen, maar er ook daadwerkelijk wat in te typen. Ik was laatst een lijstje in het maken in mijn hoofd met dingen die ik het meest mis aan vroeger, en ‘schrijven’ was één van die dingen. Ik schrijf al jaren geen verhalen meer, maar nu dus zelfs ook geen blogs, en dat vind ik toch wel een beetje een schande. Maar de waarheid is: ik voel me een beetje leeg, alsof ik helemaal niets heb om over te schrijven. Maar goed, ik moet en zal weer eens bloggen (oma begint zich al zorgen te maken), dus ga ik maar even doen alsof ik wél iets te vertellen heb. Dus bij dezen: een soort persoonlijke update, met de oplossing van het studiemysterie en mijn vakantieplannen en zo.

Read more

Streng zijn voor jezelf

Twee weken. Dat is exact hoe lang ik mijn blogplanning volhield. Ik weet dat het niet de eerste keer is dat zulke plannen in duigen vallen, want ik ben gewoon heel slecht in vooruit plannen. Maar toch, nu ik twee blogs heb, was ik van plan om er wel écht meer structuur in te krijgen. Ik plofte dinsdagavond op bed neer met een boek en had echt geen zin meer om iets te typen. Toch vond ik dat niet erg; niet streng voor jezelf, Maaike, hield ik me voor. En over dat streng zijn wilde ik even een blogje typen.

Read more

Mijn allereerste polaroidfoto’s! (+ review LOMO instant camera)

review lomo instant camera

Ik wil al tijden een polaroidcamera. Als ik erover nadenk vind ik dat nogal belachelijk, want ik heb een spiegelreflex die véél betere foto’s maakt. Toch is het een soort van magisch moment als je zo’n foto tien seconden later in je handen hebt. Het was echter typisch zo’n ding dat wel op je verlanglijstje staat, maar dat je nooit koopt. Maar toen kreeg ik een paar weken geleden een mailtje van Radbag. Of ik iets van hun webshop wilde reviewen. Radbag is een geweldige webshop met allemaal ontzettend grappige cadeautjes, dus ik hoefde niet erg lang te twijfelen. Toch besloot ik uiteindelijk niet te gaan voor iets wat alleen leuk is, maar wilde ik iets waar ik heel lang heel veel plezier van zou hebben. En dat werd, jawel, een polaroidcamera. Dit zijn de eerste foto’s die ik ermee maakte! (met een review van de LOMO instant camera

Read more