Toeval bestaat niet – of toch wel?

Ik ben niet bijgelovig. Sterker nog: uit opstandigheid tegen al dat stomme gedoe was mijn lievelingsgetal vroeger dertien en vond ik zwarte katten leuk. Ik ben overigens ook niet gewoon gelovig, dus je zou toch moeten denken dat ik niet in ‘het lot’ of iets soortgelijks zweverig geloof. Maar soms begin ik te denken dat toeval wél bestaat. Of is het gewoon zo’n kleine wereld? (Yes, het is weer hersenspinseltijd.)

toeval
zelfst.naamw.Uitspraak:   [ˈtuvɑl]
1. gebeurtenis die plaatsvindt zonder bedoeling, terwijl die er wel lijkt te zijn
2. epileptische aanval

Van Habbo naar bloggen
Ik zat vroeger op een forumsite waar je ook je model kon aankleden en zo – een beetje zoals Habbo, maar dan meisjesachtiger. En een aantal van die meisjes met wie ik toen contact had, kwam ik jaren later weer tegen op internet, omdat ze nu een blog hebben. Ik heb meerdere keren een reactie gekregen – en geplaatst – die begon met ‘Wat toevallig!’ (of iets in die trant) Eén van die meisjes ben ik zelfs een keer op school tegengekomen. We kwamen beide niet uit Amsterdam, maar studeerden er wel, zaten vroeger allebei op die site en hebben nu allebei een blog. En ik ging haar interviewen. Toevallig.

Ik weet dat dat allemaal heel goed te verklaren is, omdat de meisjes op die forumsite gewoon allemaal van schrijven hielden en daarom nu bloggen. Maar toch voelt het soms té toevallig. Net als toen ik door Facebook scrolde en ineens een foto van Janna voorbij zag komen, die gedeeld was door weer een andere blogger die toevallig in een zelfde Facebookgroep zat als ik. Ik heb vorig jaar een dagje meegelopen op de universiteit met Janna, dus ik dacht: hé, haar ken ik! Via Janna ben ik nu ook lid van een andere groep. Ik dacht dat ik daarvan niemand anders zou kennen, maar toen bleek dat daar ook weer iemand in zat die ik al ken van het bloggen voor een andere site. En oh ja, die blogger bij wie ik die foto van Janna zag, die zit weer in de klas bij één van die meisjes die ik van die site vroeger kende en met wie ik nu dus weer contact heb. Snap je het nog? Waarschijnlijk niet. Maar je snapt het punt wel, denk ik.

Zestien miljoen mensen
Nou zijn dat op zich nog wel redelijk goed te verklaren dingen. Immers: er zijn dan wel zestien – bijna zeventien – miljoen mensen in Nederland die je in theorie bijna allemaal tegen zou kunnen komen op het internet, maar de groep van leeftijdsgenoten die van schrijven houden is veel kleiner. Maar er zijn ook andere toevallige dingen. Als je net je telefoon in je handen heb om iemand te bellen, en diegene jou dan belt. Of simpelweg als je iemand tegenkomt in de binnenstad van Amsterdam die je kent. Want hoe groot is die kans nou tussen alle toeristen die er lopen, tussen alle forenzen die zich haasten, tussen de shoppende menigte? Niet zo groot, lijkt me. Dus dat vind ik fascinerend.

Toeval bestaat wel
Nee, ik ben nog steeds niet bijgelovig. Maar toeval bestaat wél. En dan bedoel ik niet dat er iets bovennatuurlijks is dat ‘het lot’ regelt, maar gewoon dat er soms dingen gebeuren die heel ongeloofwaardig lijken. Of nou ja, het zal vast heel logisch zijn dat dat gebeurt, met kansberekening en zo. Toevallige dingen zijn waarschijnlijk onvermijdelijk, en dus is het dan technisch gezien geen toeval meer.
Maar hoewel ik normaal wel van het rationele nadenken ben, houd ik me in dit geval gewoon lekker vast aan wat ik wíl geloven. Want zulke momenten lijken toevallig, en dat is leuk. Ik had hier eerst ‘verrassende momenten houden het leven leuk’ staan, maar dat klinkt alsof ik het leven verder maar stom vind. Verrassende momenten houden het leven onvoorspelbaar. En net als bij een boek of bij een film, is een beetje onvoorspelbaarheid wel leuk.

Lekker speculeren
Ik houd van kleine toevalsmomenten. Want waar moeten we ons anders over verbazen? Het is veel te leuk om lekker lang te speculeren over hoe het toch kan dat je elkaar aan de andere kant van het land tegenkomt. En ja, stiekem willen we misschien allemaal wel graag geloven dat er misschien toch zoiets als telepathie bestaat, of dat dingen voorbestemd zijn. Als er geen reden duidelijk is, verzinnen we die zelf maar. Ja, ik heb ook weleens gedacht dat ik paranormaal begaafd was. Een paar seconden maar – maar toch.

Mocht je je afvragen waar ik heen wil met dit stukje: nou, nergens eigenlijk. Dus het spijt me voor het verspillen van je tijd – al helemaal als je toevallig op mijn blog terecht bent gekomen. Maar mocht je mij nou gekend hebben op goSupermodel, schroom dan niet om contact op te nemen. ;)

Vind jij dat toeval bestaat? En heb jij vaak van die toevallige momenten?

Liefs2

 

 

 

 

9 thoughts on “Toeval bestaat niet – of toch wel?

  1. Heeeel leuk stukje! Echt tof dat je het nu echt geschreven hebt :) En ‘ons verhaal’ (dat klinkt een beetje creepy) is echt veel toeval. Maar ook wel een beetje goed te verklaren inderdaad, omdat gelijke studies ook wel gelijke interesses betekent natuurlijk! Hoe dan ook, ik vind het heel leuk dat we elkaar nu dan echt kennen <3

    1. Ja, zóveel mensen van onze leeftijd zullen er nou ook weer niet zijn die ook van schrijven houden! Aan de andere kant, dan nog is de kans vrij klein dat je elkaar tegenkomt tussen al die duizenden blogs… En ik ook! Op naar nog veel meer taart&klets&foto-middagen. :D

    1. Ja, jij vond mijn blog toen inderdaad! Supergrappig, ook omdat we eerst ook al echt contact hadden (veel bloggers die vroeger op gSm zaten, kende ik alleen maar een beetje vaag of zo).

  2. Toeval bestaat niet, God regelt alles ;) Al hoewel, ik denk dat toevel wel bestaat in kleine dingen. Zoals dat ik toevallig dezelfde nagellak op heb als mijn bff, ik denk niet dat God zich daar mee bezig houdt, haha. Maar als ik aan de andere kant van het land een klasgenoot tegen kom, of als ik, zoals onlangs, net hetzelde boek heb gekocht als mijn zus (Ik geef je de zon, trouwens), geloof ik dat het van boven geregeld wordt :) want dat soort ‘toevalligheden’ zijn inderdaad super leuk.
    xxx

  3. Leuk stuk! Ik weet niet of toeval bestaat. Soms denk ik van wel, dan weer niet. Ik geloof niet in God, maar mijn vriend wel. Hij zegt altijd dat voor alles een reden is, dat toeval niet bestaat. Ik ben het vaak wel met hem eens eigenlijk. Niet omdat God het regelt, maar dat sommige dingen zo gaan om mij iets te leren of om iets te zeggen. Zit wel wat in…
    Sabine onlangs geplaatst…Fotoblog: 8 gratis bezienswaardigheden in New YorkMy Profile

  4. Haha, was dat GoSupermodel? Zat ik ook op! Ik maak het ook best vaak mee dat dingen heel toevallig zijn. Aan de ene kant is het natuurlijk heel normaal: zo groot is de wereld nou ook weer niet en mensen met dezelfde interesses/levensstijlen blijven vaak ook in elkaars levenssfeer rondhangen. Anderzijds is het denk ik ook een kwestie van op het juiste moment op de juiste plaats zijn.
    Vivian onlangs geplaatst…Wanneer ben je een ervaren dan wel goede blogger?My Profile

  5. Oh ja, ik heb ook wel een paar van die dingen met andere mensen dat ik echt bijna denk: dat kan toch niet? Maar goed, uiteindelijk gebeurt er toch zoveel in je leven – er moeten altijd wel een paar dingen toevallig zijn, als er niks toevallig was zou het pas raar zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge