Spontane dingen doen

Spontane dingen doen

(Ik wist niet wat voor foto hierbij moest, dus toen werd het een oncharmante foto van mezelf op een veel te warme dag. Also, ik weet dat spontane dingen doen niet helemaal hetzelfde is als spontaan dingen doen maar het klonk gewoon beter. En ik weet even geen goede vertaling voor also. Sorry.)

‘Ik ben morgen jarig,’ zei een klasgenoot/vriendin vrolijk toen we het lokaal uit liepen. ‘Eigenlijk moet je dat vieren met taart,’ vond ik. Want nou ja, je moet alles vieren met taart. Op dat moment bedacht ik ook dat ik mijn inmiddels bijna wekelijkse taart-als-lunchmoment nog niet had gehad. ‘Zeg… heb je wat te doen nu?’
En zo kwam het dat we op vrijdag aan het begin van de middag (na wat waarschijnlijk mijn laatste college was) neerstreken bij Koffie ende koeck. Ik kreeg het voor elkaar om sneller te kiezen wat ik wilde dan de vorige keer en dus deelden we chocoladetaart en citrustaart. Gewoon, zomaar. Lekker spontaan.

Ik dacht: spontane dingen zijn meestal het allerleukste. Over het algemeen ben ik heel erg voorstander van je op dingen kunnen verheugen, dus ik denk dat dingen twee maanden van tevoren afspreken leuker is dan een dag van tevoren, maar er gaat weinig boven spontaan beslissen om ergens heen te gaan of iets te doen. Niet per se grote dingen, maar gewoon kleinigheidjes als taart eten of een dagje naar opa en oma gaan. Ik zou vaker spontane dingen moeten doen, bedacht ik. Liefst ook dingen die niets met eten te maken hebben, anders gaat het wel heel erg uit de hand lopen.

Tegenstrijdig
Maar zoals met alle dingen in het leven (wauw, dit klinkt zo wijs), zit daar een enorme tegenstrijdigheid in. Immers: als je je voorneemt om meer spontane dingen te doen, is het niet meer echt spontaan. Je kunt niet denken: ‘Goh, laat ik morgen eens spontaan de trein nemen naar Groningen.’ Spontane dingen zijn onverwacht en meestal doe je ze op momenten dat je er eigenlijk geen tijd voor hebt, want taart eten is nou eenmaal veel leuker dan aan school werken. Ik besloot ooit (anderhalf jaar geleden) bijvoorbeeld ook om naar een high tea met Chantal van Gastel te gaan, die diezelfde middag was – middenin mijn tentamenweek.

KoffieendekoeckLang leve slechte kwaliteit telefoonfoto’s, want het enige nadeel van spontane dingen is dat je geen goede camera hebt. En lang leve taart met iets wat eruit zag als confetti maar waarschijnlijk rozenblaadjes waren.

Trainen
Toch denk ik wel dat je jezelf een soort van kunt ‘trainen’ om meer spontane dingen te doen. Als je jezelf flexibel opstelt, kom je waarschijnlijk eerder op het idee om iets te doen wat je normaal niet zou doen en ook niet van plan bent. Dan maakt je hoofd eerder het sprongetje van ‘hé, dit is leuk’ naar ‘weet je, eigenlijk zou ik het nog kunnen doen ook’.

Het punt is alleen: ik ben niet zo flexibel. Niet lichamelijk (ik ben al blij dat ik een koprol kan maken), maar vooral ook niet geestelijk. Ik heb routines en planningen en ik moet me meestal mentaal op dingen voorbereiden. Althans, dat laatste denk ik altijd. Maar misschien is het juist soms wel beter om dingen niet voor te bereiden. Dan kun je je er niet op verheugen, maar je kunt er ook niet over piekeren.

Dus ja, misschien kan ik vaker spontane dingen doen, als ik eerst wat flexibeler ga denken. Maar misschien, misschien moet ik er ook niet al te veel mee bezig zijn. Moet ik gewoon maar genieten van die spontane taart-eetmomentjes, ook al heb ik ze misschien wat minder dan andere mensen. Het moet tenslotte wel bijzonder blijven.

Doe jij vaak spontane dingen?

Liefs1

 

 

 

 

5 thoughts on “Spontane dingen doen

  1. Mooi geschreven en helemaal waar eigenlijk. Als je je voorneemt spontaner te zijn, is het niet meer spontaan. Flexibel denken is wel lastiger merk ik zelf. Als ik zomaar ineens iets doe, kan ik er mij schuldig voelen omdat er belangrijke dingen zijn die mijn aandacht nodig hebben. Van dat schuldgevoel moet ik dan ook maar af :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge