Over mijn allerslechtste eigenschap

Iets met ‘een foto gebruiken die je al ooit gebruikt hebt en ook niet 100% bij het artikel past is altijd nog beter dan een Unsplash-foto’. Of zo.

Hoewel ik niet graag clichés rondstrooi, doe ik het voor deze ene keer toch maar. Want niemand is perfect – en ik al helemaal niet. Ik heb best wel wat slechte eigenschappen, maar een paar springen daar toch echt wel bovenuit. Mijn uitsteltalent, bijvoorbeeld. Ik bedoel, iedereen stelt wel dingen uit (mijn moeder uitgezonderd), maar dat is vooral omdat die dingen stom zijn. Ik betrap mezelf er echter ook vaak op dat ik de leuke dingen uitstel. En ik heb geen idee waarom. Dus ik dacht: wie weet helpt het om er een blogje over te schrijven. Stel ik dat meteen ook niet meer uit.

Al zo lang ik me kan herinneren, stel ik van alles uit. Het is niet dat ik de deadline niet haal, maar gewoon dat ik alles op het laatste nippertje doe. Blogfoto’s waar ik op de ochtend zelf nog eerder voor opsta, schoolopdrachten die ik op de laatste dag nog maak… Er dreigt op het laatst altijd van alles mis te gaan (kapotte printers en zo), maar op wonderbaarlijke wijze haal ik toch altijd mijn deadline. Qua mail en WhatsApp ben ik trouwens ook een ramp: heel vaak zie/lees ik een berichtje, denk ik ‘oh, dat beantwoord ik vanavond wel’. Meestal zet ik het op het lijstje voor morgen… en overmorgen, en de dag erna.

Maar dat is niets bijzonders, denk je nu. Welke student maakt z’n opdrachten nou wel ruim op tijd? Nou, bijna niemand. Maar wat ik dus wel bijzonder vind, is dat ik ook dingen uitstel waarvan ik weet dat ik het leuk vind. Of nou ja, bijzonder… vooral stom. Bloggen, bijvoorbeeld. Als ik eenmaal aan een blogpost ben begonnen, vind ik dat hartstikke leuk. Maar ja, dat beginnen… dat is het lastige. Eerst nog een video kijken, een blogje lezen… En hé, huh, is er al drie kwartier voorbij?!

Nu voel ik me sowieso al heel slecht als ik tijd verspil (ook iets met dat mijn planning dan door de war gaat = stress), maar ik snap het ook gewoon niet. Als ik weet dat ik iets leuk vind, waarom begin ik er dan niet aan? Ik bedenk zoveel nieuwe ideeën die ik pas een maand later uitvoer, of gewoon helemaal niet. Nieuwe blogproject? Hartstikke leuk, introduceer ik over twee maanden wel. Met YouTube beginnen? Ja, tof! Maar, nou ja, hoe dan? Weer met schrijven beginnen? Ja, dat moet ik eigenlijk wel weer doen… Die laatste vind ik trouwens het meest jammer; want ik heb al een jaar niet aan een verhaal gewerkt, en dat mis ik echt ontzettend. En toch doe ik het niet.

In sommige gevallen is het wel gewoon dat ik eerst een soort drempel over moet. Als ik bijvoorbeeld mensen moet mailen voor een project, vind ik het heel lastig om die stap te zetten omdat ik bang ben dat iedereen het belachelijk vindt. En als ik een mailtje moet beantwoorden dat consequenties gaat hebben of zo, vind ik dat toch ook altijd moeilijk. Maar gewoon bloggen heeft niets met durven te maken.

Wat het dan is? Geen idee. Gebrek aan discipline? Misschien, maar dat denk ik eigenlijk niet. Ik ben best wel een doorzetter; als ik ergens aan begin, kan ik gemakkelijk genoeg discipline opbrengen om het af te krijgen. Ik las een artikel waarin stond dat we vooral keuzes maken willen uitstellen. Daar ligt het misschien eerder aan. Kiezen is niet mijn sterkste punt (nog een slechte eigenschap, haha), dus dat stel ik zoveel mogelijk uit. En in principe heeft alles met kiezen te maken, ook mijn hobby’s. Als je een DIY maakt, kies je ook voor bepaalde dingen. En als je blogt ook. In een ander artikel las ik overigens dat je ‘Als je intrinsiek plezier beleeft aan wat je doet, heb je niet de neiging om het uit te stellen.’ Maar ja, dat gaat hier dan weer niet op.

Ik probeer er wel dingen aan te doen, hoor. WhatsApp-berichtjes binnen 24 uur antwoorden, mailtjes ook binnen 2 dagen. Liefst meteen als ze binnenkomen, maar ook weer niet te streng zijn voor mezelf. ;) Piers Steel – auteur van het boek Uitstelgedrag, dat ik maar eens moet gaan lezen – `geeft als tip: ‘Concrete tussendoelen stellen helpt; juist omdat we langetermijndoelen meestal abstract formuleren, hebben we de neiging ze uit te stellen.’ Nu kan ik dit wel weer heel leuk gaan tegenspreken omdat ik mijn ma-di-do-vr-zo-blogrooster bijna nooit haal, maar aan de andere kant: vorig jaar wilde ik 25.000 woorden aan mijn verhaal schrijven in een maand, en dat lukte toen ook. Maar Piers zegt ook: ‘Er valt best wat te doen tegen uitstelgedrag, maar de meeste mensen stellen dat uit.’ En dat zou zomaar eens het probleem kunnen zijn.

Maar nu ga ik er echt iets aan doen. Ik bedoel, écht. Te beginnen met mijn eigen tips maar eens opvolgen. Maar mocht iemand van jullie nog iets weten, dan hoor ik het graag.

Waarom denk jij dat we leuke dingen ook uitstellen? En hoe denk je dat we het tegen kunnen gaan?

 

9 thoughts on “Over mijn allerslechtste eigenschap

  1. Heel herkenbaar! Ik heb de neiging om voor de makkelijke weg te kiezen en overschat vaak ook de tijd die iets kost. Terwijl ik, als ik eenmaal bezig ben, het heerlijk vind en de tijd voorbij vliegt. Pinterest bijwerken bijvoorbeeld staat al heel lang op mijn lijstje, maar voor de 100e keer op Twitter kijken is nou eenmaal veel makkelijker ;)
    Audrey onlangs geplaatst…Over moeilijke hoofden en vreemde keuzesMy Profile

  2. Ik denk dat het te maken heeft met angst voor mislukking. We zijn misschien onbewust bang dat dingen misgaan waardoor we het minder leuk vinden, wat bij zo’n nieuw project natuurlijk makkelijk kan gebeuren. Misschien ligt het ook aan de balans tussen leuk en vervelend: aan alle leuke dingen zitten namelijk ook dingen die minder leuk zijn, bijvoorbeeld dat het tijdrovend of ingewikkeld is, en dat stoot ons dan af. Bijvoorbeeld: ik ga elke week naar de manege en dat vind ik leuk, maar soms heb ik er toch geen zin in vanwege het vroege opstaan op zaterdagochtend, het gedoe met omkleden vooraf en achteraf… ook met bloggen heb ik dat, soms heb ik gewoon geen zin om iets te schrijven omdat ik weet dat ik ook op zoek moet naar beeldmateriaal en de eindredactie moet doen en dat zijn soms gewoon saaie klusjes. Het is denk ik die wetenschap dat leuke dingen ook vaak deels stom zijn die tot uitstel leidt.
    Vivian onlangs geplaatst…Wat mij is bijgebleven van de middelbare schoolMy Profile

  3. Ik herken het heel erg hoor! Tegenwoordig maak ik iedere dag voor het slapengaan een to-do-lijstje voor de volgende dag. Deze taken moet ik de volgende dag dan echt voltooien. Ik merk dat het helpt, oké soms staan de lijstjes iets té vol, maar ik leer prioriteiten te stellen en ik doe het echt. x
    Esmée onlangs geplaatst…EEN BEROEMDE KATMy Profile

  4. Lastig lastig. Ik denk dat Vivian deels gelijk heeft: angst voor mislukking. Zelf heb ik juist dat als ik iets moet, ik er dan minder zin in heb. Dus als ik mezelf vaste blogdagen geef, dan wil ik het niet meer. Hetzelfde heb ik met mijn studie: nu ik alleen maar verplichte colleges heb, wil ik niet meer. Heeft volgens mij iets te maken met intrinsieke/extrinsieke motivatie. Als je bijvoorbeeld kinderen die kleuren leuk vinden (intrinsieke motivatie) gaat belonen met een snoepje (extrinsieke motivatie) vinden ze daarna kleuren zonden dat snoepje een stuk minder leuk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge