Over het tonen van je ‘zwaktes’ (en openheid op internet)

tonen van je zwaktes

Vorig jaar begon ik aan een blogpost met – het eerste deel van – deze titel. Ik typte de helft van een concept, maar het lukte me niet om het af te maken, dus jullie hebben er nooit iets van gezien. En ook deze intro schreef ik een paar maanden geleden, toen het nog steeds door mijn hoofd spookte. Maar weer lukte het niet. En toen zag ik deze video en las ik dit artikel en toen besloot ik dat ik het nu echt maar eens af moest schrijven. Over het tonen van je zwaktes dus. Over dat we allemaal maar sterk willen zijn moeten zijn, maar dat ik niet weet of dat nou wel zo goed is. Over altijd maar positief zijn op internet, of ook de stomme dingen laten zien. Dat soort dingen. Muy Maaike, voor al uw peptalks op maandag.

Vorig jaar kregen we les in een vak dat ‘pitchen’ heette en inhield dat je zo’n 10 uur in een lokaal zat om uiteindelijk een overtuigend verhaaltje van 3 minuten te houden. Maar dat terzijde, het hield ook in dat je moest presenteren. En laten we even eerlijk zijn: dat is nou niet mijn grootste talent. Laat mij maar lekker schrijven. Dus toen de lerares in de eerste les vroeg wie er bang was om te pitchen, stak ik mijn vinger op. Dat was destijds de aanleiding om dit blogje te schrijven, want dat vond ik moeilijk. En niet alleen omdat ik bang was dat ik extra werk zou krijgen om te oefenen*, maar gewoon, omdat mensen zich niet graag kwetsbaar opstellen. We willen leuk gevonden worden (ik ook, hoe hard ik ook probeer om dat te negeren) en we zijn bang dat onze minder goede dingen die kans verkleinen.

* Dat gebeurde me trouwens ooit op de middelbare school. Ik dacht: goh, laat ik eens toegeven dat ik niet kan presenteren. De docent zei vervolgens doodleuk dat ik dan elke les wel even mocht oefenen. Ik weet nog steeds niet of hij het vergeten is of dat ik er zo geschrokken bij zat dat hij het maar heeft laten zitten.

Slechte zzp’er
Ik vind dat we best open mogen zijn over wat we allemaal niet kunnen. Bij mij is dat dan weer een beetje doorgeslagen; ik word later waarschijnlijk een heel slechte zzp’er, omdat ik mijn kwaliteiten niet genoeg naar voren kan brengen. Ik vind het juist heel irritant dat je altijd maar zo positief over jezelf moet zijn. Dat mijn docent tegen me zei dat ik me tijdens stagegesprekken misschien wat extraverter voor moest doen wie ik was. Maar dat terzijde.

Ik vind dat we gewoon eerlijk moeten zijn over wat we wel en niet durven, en leuk vinden. Of dat nou gaat om of je doodsbang bent voor weet ik veel wat of dat je een heel slechte filmsmaak hebt. En ja, als dat betekent dat je moet zeggen dat je niet van mode en beauty houdt bij een stagegesprek bij een blad dat daar deels om draait, dan is dat ook maar zo.

Ideaalbeeld
Als je nooit je zwaktes toont, dan kunnen mensen je wel leuk vinden, maar dan vinden ze niet je ‘echte ik‘ leuk. En bovendien: als iedereen maar doet alsof hij perfect is, ontstaat er een superonrealistisch ideaalbeeld. Of nou ja, dat is er dus eigenlijk al. Want dat ideaalbeeld zorgt ervoor dat wij allemaal net doen alsof ons leven perfect is. Althans, de meesten van ons.

En ja, soms is het moeilijk. Vaak, zelfs. Voor mij in ieder geval wel. Ik heb eigenlijk altijd respect gehad voor mensen die gewoon durfden te zeggen dat ze iets niet konden, durfden of wilden. Op zo’n moment is je zwakte in een sterkte veranderd, denk ik. Maar dat kan pas als je hem zelf accepteert. Ja, hèhè, makkelijk gezegd dan gedaan, maar ik ga voor de verandering eens geen tips opzoeken over hoe je dat kunt doen. De beste manier is om het zelf uit te zoeken.

Niet alleen meer positief
Bij dit onderwerp hoort ook iets over openheid op internet. Ik schreef al eens eerder over met mijn niet-zo-glamoureuze leventje op het internet, en eigenlijk heb ik daar niet zo heel veel aan toe te voegen, behalve dan dat ik me steeds meer ga storen aan mensen die altijd maar positief moeten zijn en bij wie alles leuk is. Ja, heel veel dingen zijn leuk, maar soms zijn dingen gewoon stom. En dat kunnen we ook best laten zien.

Ik weet dat het waarschijnlijk ook een kwestie van blogsmaak is dat ik liever persoonlijke, eerlijke blogposts over de zin van het leven en zo lees dan een happy lipstickreview, en dat het bovendien heel normaal is dat we de leuke dingen willen delen. Ik ben echt niet zo’n chagrijnige zeur die tegen het ‘geluk is het enige wat groeit als je het deelt’-principe is. Maar je begrijpt wat ik bedoel. Als we onze minder sterke punten laten zien in het echte leven, kan dat online ook.

Note to self
En nu heb ik dit wel allemaal geschreven alsof ik een superinspirerende positieve blogger wil zijn – of dat imago wil krijgen, wat rechtstreeks tegen deze boodschap indruist, de ironie – maar zelf kan ik dit ook helemaal niet zo goed. Of nou ja, online wel, denk ik. Ik vind het fijn om te schrijven over introvert zijn, jezelf zijn en andere soortgelijke dingen. Over eigenschappen die misschien wel positief zijn, maar misschien ook juist niet (zie: help, ik geef te weinig geld uithelp, ik ben verslaafd aan plannen; en perfectionisme: een goede of een slechte eigenschap?). Maar toch heb ik, vooral in sociale situaties en zo, ook gewoon de neiging om dingen te verbergen. En dat is ook natuurlijk, denk ik. Maar ik denk ook dat we er wel over na kunnen denken. Note to self: vaker doen.

Dit is geen perfecte blogpost, en ik denk ook niet dat ik hem ooit kan schrijven zoals hij in mijn hoofd zit. Maar imperfect op papier dan perfect in mijn hoofd, zullen we maar zeggen. Laten we gewoon allemaal eens iets eerlijker zijn. In het echte leven én online. Dat is niet zwak, dat is moedig. En dan hoef je niet je hele levensverhaal op internet te gooien, maar een beetje eerlijk zijn kan nooit kwaad. -Einde peptalk.-

Edit: Eigenlijk valt me nu (naar aanleiding van de reacties) pas de paradox op. Dat we in een prestatiegerichte maatschappij leven waarin we altijd maar sterk moeten zijn, maar dat trots zijn op jezelf tegelijkertijd een soort taboe is. Hm, daar kan ik niet echt een verklaring voor bedenken. Iemand wel?

Ben jij goed in het tonen van je zwaktes?

Liefs1

 

 

 

 

15 thoughts on “Over het tonen van je ‘zwaktes’ (en openheid op internet)

  1. Helemaal mee eens, het is fijn als mensen naast alles wat ze wel kunnen ook laten zien wat moeizamer gaat. Heb er zelf totaal geen problemen mee eigenlijk (in real life niet en op internet ook niet), maar benader dingen toch liever van de positieve kant dan dat ik steeds maar zou zeggen wat ik jammer vind, wat ik niet kan of wat niet helemaal lekker gaat. Ik hou juist van positiviteit (maar ben heus wel realistisch). Waar ik bijvoorbeeld slecht tegen kan, zijn mensen die beweren dat bij hen altijd aaaaaalles fout gaat en dat ze helemaaaaal niks kunnen.

    Maar goed, persoonlijk denk ik dat veel hiervan terugkomt op de prestatiegerichte maatschappij. Iedereen wil blijkbaar succesvol zijn, iedereen wil van alles en nog wat tegelijkertijd doen en kunnen, iedereen wil 32545 diploma’s, iedereen wil die ene geweldige goeie baan, iedereen wil presteren (en alles nog liever vandaag dan morgen).
    Dina onlangs geplaatst…Leven zonder TV: Ik kijk wel eens watMy Profile

    1. Ja, ik ben ook wel heel erg van de positiviteit! Aan de andere kant kun je ook laten zien dat niet alles goed gaat, maar daar wel positief over zijn. Dat bedoel ik denk ik meer. Maar dan gewoon af en toe, zeg maar. Zeggen dat alles fout gaat is inderdaad ook irritant, haha.
      Tja, die prestatiegerichte maatschappij. Ik denk niet dat we er heel veel aan kunnen doen; integendeel, ik doe er zelf net zo hard aan mee. Het zou alleen fijn zijn als mensen zouden inzien dat eerlijk zijn je verder kan helpen. :)

  2. Ik vind dit zo moeilijk hey. Ja ik vind dat je een waar beeld van jezelf moet laten zien. Tegelijkertijd wil ik geen dramaqueen op het internet zijn en weet ik slecht te bedenken waar de grens van mijn privacy is. Ik noem daardoor terloops wel eens dingen, maar weet niet hoe ik echt iets persoonlijks zou moeten schrijven en in hoeverre ik dat nodig vind. Soms wil ik alles eruit schrijven en iedereen alles delen, maar op het volgende moment voel ik me daar wel heel kwetsbaar bij. Gelukkig heb ik wel stap 1 al een lange tijd gezet: ik erken mijn zwaktes wel naar mezelf in mijn priveleven :)
    Freya onlangs geplaatst…Ik ga op vakantie en ik lees?My Profile

    1. Ja, daar begint het inderdaad mee! Ik vind het ook lastig hoor, die balans vinden tussen niets delen of juist alles delen. Ik denk altijd maar: als het goed voelt, is het goed. :)

  3. Helemaal mee eens, erg goed geschreven dit ! Als ik iets heb geleerd in de afgelopen tijd is dat het oké is om je onzekerheden en zwaktes te tonen en ook te delen met anderen. Vaak zorgt dat ook voor opluchting bij de ander want als jij eerlijk bent, kan de ander ook eerlijk zijn over haar eigen onzekerheden.
    Madelon onlangs geplaatst…Tip: WestwingMy Profile

    1. Ja, vind ik ook! Dat zijn de mooiste blogposts, vooral omdat ze inspirerend zijn. Maar dat is denk ik ook heel erg een kwestie van blogsmaak, zoals ik al schreef.

  4. Ik kan me hier zo in herkennen! Bezig zijn met wat anderen van je denken en je leuker voordoen omdat je graag wil dat iedereen je aardig vind. En het is nog doodvermoeiend ook. Super mooi verwoord :)

  5. Wauw, prachtig geschreven! Ik vind het heel erg fijn om persoonlijke artikelen te schrijven op een positieve manier. Het tonen van mijn zwaktes vind ik nog wel lastig vooral als het heel erg persoonlijk is, als toen met het overlijden van mijn vader. Wat wil ik blootgeven en wat niet? Ik vind het fijn om wat meer diepgaande onderwerpen te behandelen op mijn blog, maar soms heb ik ook gewoon zin in die happy lipstick-post!
    Kelly onlangs geplaatst…Boekrecensie | Colleen Hoover – Misschien ooitMy Profile

    1. Ja, ik denk dat die balans heel belangrijk is! (Niets tegen happy lipstick-posts op zich, hoor. ;)) Sommige dingen zijn wel echt heftig, zoals dat overlijden. Wat dat betreft zou ik gewoon doen wat goed voelt bij jouzelf, dan is het altijd goed. Dat is ook niet per se een ‘zwakte’, denk ik, dat ligt waarschijnlijk veel gecompliceerder.

  6. Als ik ergens wat minder goed in ben dan zal ik dat eerlijk toegeven al wordt het soms tegen je gberuikt. In ieder geval in de werksfeer. Op mijn blog eigenlijk nooit. Maar dat kan ook komen omdat ik er dan soms een humoristisch tintje aan geef. Of misschien zijn mijn zwaktes gewoon heel herkenbaar voor mijn lezers. Wie zal het zeggen.
    Zij van Wiebeltjes onlangs geplaatst…KookgenMy Profile

  7. Interessant Maaike!
    Ik merk eigenlijk ‘net zoals jou, dat alleen maar dat positieve steeds minder positief word en minder realistisch. En inderdaad, misschien is dat wel gewoon omdat niet alles Altijd maar positief is en kan zijn. En als ik naar mezelf kijk zie ik ook wel dat ik mijn zwaktes sneller wegveeg en daar iets positiefs voor in de plaats ben. Zwaktes laten zien, of eigenlijk beschrijven in dit geval, is ook gewoon ontzettend moeilijk. Mooi dat jij hier aandacht aan besteed, heerlijk blogje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge