Leven in de toekomst

Leven in de toekomst

Ze zeggen altijd dat je niet moet blijven hangen in het verleden. Niet piekeren over wat er is gebeurd, geen oude koeien uit de sloot halen. Desondanks doen veel mensen dat toch, eigenwijs als we zijn, maar sinds een tijdje reken ik mezelf – gelukkig – niet meer bij deze groep. Dat betekent niet dat ik automatisch ‘in het nu leef’ (nu denk je vast: oh nee hè, weer zo’n cliché blogje – en misschien wordt het dat ook wel, maar misschien ook niet). Ik leef namelijk in de toekomst. Met mijn gedachten dan, hè. Laten we er geen sciencefictionroman van maken. (Gewoon een nieuwe aflevering van ‘hersenspinsels op maandag’.)

Ik ben heel lang een extreme piekeraar geweest. Vroeger had ik heel veel moeite met in slaap vallen, en dat komt waarschijnlijk doordat ik veel te veel stil stond bij wat ik had gedaan en gezegd en wat er anders had gekund. In zekere zin is het natuurlijk goed om jezelf te evalueren, maar dat slaat al snel door in overthinking, dat mooie Engelse woord dat niet echt een Nederlandse vertaling heeft. De kleinste dingetjes bleven dagenlang in mijn gedachten hangen, terwijl anderen ze waarschijnlijk allang vergeten waren. En ik denk dat ik daarin absoluut niet de enige ben.

Je kunt er nu toch niets meer aan doen
Of was. Sinds een tijdje – een paar maanden, denk ik – val ik meestal in slaap als een blok. Wat ook kan komen doordat ik altijd veel te laat ga slapen (ook wel bekend als het ‘nog één hoofdstuk’-verschijnsel), maar dat terzijde. Het komt namelijk ook doordat ik veel minder nadenk over wat er is gebeurd. Ten eerste omdat ik het vaak relativeer (is het nou écht zo erg dat iedereen het zal onthouden? Nee), maar vooral doordat ik mezelf altijd inprent dat ik er toch niks meer aan kan doen. En dat werkt echt! Ik bedoel, dit klinkt alsof ik een of andere rare methode waar ik zelf helemaal niet in geloof, maar echt, het zinnetje ‘Het is nu toch al gebeurd’/’Je kunt er nu toch niets meer aan doen’ heeft mijn leven best wel een beetje verbeterd. Of nou ja, in ieder geval mijn gedachten.

Ik zou graag zeggen dat ik nu altijd in het moment leef, lekker zen en mindful en zo, maar dat zit iets anders. Ik heb best wel de neiging om in de toekomst te leven, namelijk. Vaak in de positieve zin, dat ik me verheug op dingen die ik de komende tijd ga doen (momenteel bijvoorbeeld een aantal bloggersmeetings waar ik suuuperveel zin in heb), maar ook in de negatieve zin, dat ik me zorgen maak over iets wat ik moet doen. En ja, dan zijn we toch weer terug bij dat piekeren.

Ellenlange bucketlists
Ik denk dat we die neiging allemaal wel hebben. De toekomst is immers groter dan het verleden (waarbij ik er even vanuit ga dat jullie allemaal de vijftig nog niet gepasseerd zijn), en bovendien is het gewoon vet leuk om plannen te maken. Ik kan uren (of nou ja, minuten) dagdromen over dingen die ik wil doen en bereiken, en ellenlange bucketlists maken. En dat blijf ik ook gewoon lekker doen. Maar in het verleden leven mag dan slecht zijn, in de toekomst leven lijkt me ook niet altijd ideaal te zijn. Dat piekeren spreekt voor zich, maar ook zin hebben in dingen vind ik soms echt stom. Want als je op zondag alleen maar bezig bent met wat je op donderdag gaat doen, wat gebeurt er dan met de maandag t/m woensdag? Ik vind het altijd stom als mensen zeggen dat ze willen dat bepaalde weken zo snel mogelijk voorbij zijn, maar stiekem denk ik dat zelf ook wel eens.

En ja, als je dat wilt voorkomen, dan blijft er natuurlijk maar één ding over: leven in het nu. En dat is waar het mis gaat. Ik vind het lastig hoor, dat in het nu leven. Ik bedoel, het moet toch ook mogelijk zijn zonder je bezig te houden met mindfulness en mediteren en zo? Niets tegen mediteren trouwens, maar nou ja, ik geloof gewoon niet dat dat iets voor mij is. Ik probeer nu wel stil te staan bij de dingen die me blij maken door mijn 100 happy days-project, maar dat is natuurlijk niet genoeg. Want ja, als je daar foto’s van maakt ben je technisch gezien natuurlijk ook weer met andere dingen bezig dan met het genieten zelf. De (superslechte) conclusie hiervan is dus dat ik het gewoon even niet weet. Nog niet, tenminste. Als je me over een paar maanden spreekt, hoop ik dat ik een ‘down to earth mindfulness’/’in het nu leven voor dummies’-plan te hebben ontwikkeld. En dan zal ik tips delen, beloofd. Maar tot die tijd: heeft iemand misschien tips voor mij?

(Ik ga trouwens vast beginnen met genieten van deze ‘extra dag’! Vind 29 februari toch wel heel leuk, haha.)

Leef jij in het verleden, de toekomst of het heden? En in dat laatste geval: hoe doe jij dat?

Liefs2

 

 

 

 

7 thoughts on “Leven in de toekomst

  1. Interesting! Ik probeer het verleden ook steeds vaker los te laten (vooral als het gaat om negativiteit natuurlijk) en dat lucht wel op. Gewoon heel nuchter denken ‘ik kan er niks meer aan doen nu’, inderdaad. In de toekomst leven vind ik soms heerlijk, als je ergens naar uit kunt kijken, maar als er ‘niks’ leuks op de planning staat vind ik het stom en word ik heel onrustig. Leven in het nu gaat mij eigenlijk best goed af. Komt misschien ook wel door mijn werk als ondernemer / freelance journalist. Ik weet op zondagavond totaal niet hoe mijn week er uit gaat zien. Uiteindelijk zit het vaak ineens helemaal vol met deadlines en afspraken t/m vrijdag. Moet je ook mee leren omgaan, ik vind het inmiddels heerlijk :) Maar daar moet je wel echt het leven-met-de-dag-gevoel voor hebben.

  2. Iets overdenken met de juiste klemtoon vind ik toch een prima nederlands woord :)
    In het ‘nu’ leven is natuurlijk niet alleen nu. Je leert altijd van je verleden en je bent altijd wel bezig met plannen maken, je kan niet alles meteen nu doen, sommige zaken hebben voorbereiding nodig, je denkt na over wat je wilt bloggen. Het ‘nu’ is vrij rekbaar, soms neem je herinneringen of ervaringen die ver in het verleden zijn gebeurd, soms plan je iets ver in de toekomst. Erin blijven hangen is nooit goed, erover nadenken, en naast je neerleggen omdat je er toch al niets meer aan kan doen, of omdat het toch nog niet nu speelt.
    Wat je nu vooral moet doen is al die lessen uit het verleden en al die plannen in de toekomst zo goed mogelijk benutten en voorbereiden, wat kan je wel al nu doen met de ervaring en mogelijkheden die je hebt om de plannen die je hebt zo goed mogelijk uit te voeren. Welke kansen liggen er nu voor je waar je graag je energie in steekt. Welke taken staan er voor vandaag op je lijst.
    Daan onlangs geplaatst…Wat heb ik nu weer gedaan?My Profile

  3. Aankomende zaterdag ga ik je alle tips geven voor leven in het nu oké ;-)? Maar mijn tip voor je nu alvast: vooral niet te druk maken als je dat niet altijd doet. Constant in het nu leven kan echt niemand hoor en is ook echt niet iets wat je van jezelf zou moeten vragen. Gewoon leren genieten van je positieve dingen die je nu al hebt weten te behalen (minder piekeren) en vooruit kijken is al een heel mooi gegeven. Je bent een topper meis!

  4. Dit is wel heel herkenbaar: ik ben ook niet iemand die blijft hangen in het verleden, maar ik ben ook wel heel erg bezig met de toekomst, met wat ik morgen allemaal wil en ga en moet doen, met wat ik OOIT nog eens wil doen enzovoorts. Die momentjes pik ik er wel uit, maar het is zeker lastig om je gedachten niet continu te laten afdwalen.
    Vivian onlangs geplaatst…Citytrip Stockholm: pittoresk en groteskMy Profile

  5. Mooi geschreven! Ik herken het wel. Inmiddels ben ik ook wel zover dat ik niet in het verleden blijf hangen, maar ik kan ook heel erg van leuk uitje naar leuk uitje toeleven. De laatste paar jaar heb ik dit overigens minder, omdat ik heel erg bewust probeer te kijken naar de mooie dingen op een dag. Maar in het nu leven makkelijk? Echt niet hoor.
    Zo simpel is dan geluk onlangs geplaatst…Vriendschap is goud waardMy Profile

  6. Interessante post! Ik denk dat ik zelf de laatste jaren meer in het nu en de toekomst leef. Minder in het verleden, al is dat heel soms nog weleens lastig. Ik zou graag meer in het nu willen leven ipv in de toekomst. Ik kan echt heel erg bezig zijn met dingen die komen gaan, leuke dingen plannen, toeleven ergens naartoe en me zorgen maken over dingen die staan te gebeuren. Met name die laatste daar wil ik nog vanaf :)
    Sabine onlangs geplaatst…30 x voor het eerst in New YorkMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge