Ik heb een dilemma-obsessie

Het is (naast ‘Ik heb honger’ en ‘Zó frustrerend’) misschien wel één van de zinnen die ik het vaakst uitspreek: ‘Ik heb een dilemma.’ Want naast dat ik dilemma een heel leuk woord vind (#taalnerd), héb ik ook gewoon altijd wel een dilemma. Of nou ja, misschien geen dilemma in de officiële zin van het woord, maar wel een keuze waar ik over twijfel. Soms gaat dat om grote dingen als welke studie ik moet kiezen, maar vaker om dingen als wat voor eten ik ga bestellen. Tot iemand laatst tegen me zei: ‘Je moet niet overal zo’n dilemma van maken. Kíes gewoon.’ En dat was dus de aanleiding voor nóg een blogje over kiezen.

Want ja, ik schreef al eerder over geen keuzes willen maken, over (niet) weten wat je wilt en ook al eens een (superslechte) column over studiekeuzestress. En nu dus over mijn dilemma-obsessie. Op de één of andere manier staat mijn leven altijd in het teken van keuzes maken. Dat begon al toen ik klein was en ik niet kon kiezen welk snoepje ik wilde; nu uit het zich onder andere in dat serveersters vier keer naar mijn tafeltje moeten komen tot ik éindelijk weet wat ik wil weten. Een paar minuten later bedenk ik me dan meestal dat ik toch meer zin had in het andere. (Sorry voor alle eetvoorbeelden.)
Op zich lijkt het me vrij logisch om zoveel bezig te zijn met kiezen, want nou ja, het leven bestaat alleen maar uit keuzes, zoals ze dat weleens zeggen. Hoe laat je je wekker zet, wat je vandaag aan gaat doen, wat je gaat eten (is ‘ie weer) en hoe laat je gaat slapen. En of je die ene zin nou wel of niet in je blogpost zet. Maar het kan ook té veel zijn.

Misschien…
Toen ik ging googelen op ‘dilemma perceptie’ (gewéldige zoekopdracht, ik weet het), kreeg ik alleen iets over overstromingsrisico’s, dus ik ga maar mijn eigen theorie ontwikkelen. Ja, misschien is het inderdaad wel zo dat dilemma’s alleen dilemma’s zijn als je ze zelf zo noemt. Misschien focus ik me te erg op de goede keuzes maken. Misschien is dat zelfs wel een beetje een obsessie geworden. Misschien, als ik sommige dingen wat vanzelfsprekender laat zijn en wat minder over dingen nadenk, heb ik wel een stuk minder dilemma’s in mijn leven. En misschien is dat wel heel fijn.

En dan bedoel ik dus niet alleen voor mij, maar ook voor andere mensen. Want zoals ik al zei schreef, is ‘ik heb een dilemma’ niet alleen een zin die ik vaak denk, maar die ik vooral ook uitspreek. Ik heb een select groepje mensen verzameld die ik regelmatig om hun mening vraag, zelfs als die misschien helemaal niet echt belangrijk is. En dat gaat soms om de kleinste dingen, zoals hoe ik mijn blogpost zal noemen. Typisch gevalletje van een heel klein beetje faalangst, misschien. (Ik ben er vrij zeker van dat ik iedereen die het leuk lijkt om ‘vriendinnen met mij te worden’ – om het maar even zo te zeggen – hiermee afschrik. Maar goed.)

Afhankelijk en eigenwijs
Ik mag mezelf dan wel zo onafhankelijk vinden, eigenlijk ben ik dat dus helemaal niet. Hoe graag ik het ook zou ontkennen, ik ben best wel op zoek naar bevestiging dat ik het goede doe. Dat is misschien natuurlijk, dus als ik die meningen van anderen dan ook op zou volgen, zou het nog tot daaraan toe zijn. Het probleem is alleen dat ik niet alleen afhankelijk ben, maar óók heel eigenwijs. En dat ik dus vaak alsnog precies het tegenovergestelde doe van wat me wordt aangeraden. (Ik realiseer me dit nu pas, maar wauw, het moet zo vervelend zijn om met mij om te gaan.) Overigens komt dat ook doordat ik het vaak aan meerdere mensen vraag, en die mensen dan óók weer allemaal een andere mening hebben. Tja.

Goede voornemens
Oftwel, op de to do-list voor 2016 (het is nog niet te laat voor goede voornemens, toch?):

  1. Perceptie aanpassen. Als je het geen dilemma noemt, is het dat ook niet, en kun je beter de knoop doorhakken. Althans… dat is de theorie. Oh, en dan ik me ook wel meteen even realiseren dat het bij de meeste onbenullige dingetjes écht niet erg is als ik verkeerd kies.
  2. Minder aan mezelf en mijn keuzes twijfelen, zodat ik andere mensen er ook niet mee lastig hoeft te vallen én zelf dan ook niet met tegenstrijdige meningen te maken heb. Behalve die van mezelf, tenminste.

Eigenlijk wil ik hersenspinselblogjes voortaan gaan afsluiten met iets nuttigs – tips of zo. Maar ja, aan mijn tips om knopen door te hakken hebben jullie niet zoveel, want dat bestaat vooral uit ‘doe er vooral een eeuwigheid over’ en ‘probeer achteraf zo weinig mogelijk te denken aan wat je níet hebt gekozen’. Ik vond trouwens wel iets over het rationele besluitvormingsproces, maar een voorwaarde daarvan is dat ‘het belang van de criteria meetbaar is’ – en dat gaat bij kiezen wat je wilt eten dus al niet meer op. Op dezelfde pagina vond ik wel ook ‘Vrouwen wikken en wegen meer’ – daar kan ik me dan weer wel in vinden.

Muntje
Terwijl ik dit typ bedenk ik vast of ik deze blogpost ‘Mijn leven vol dilemma’s’, ‘Over mijn dilemma-obsessie’ of ‘Twijfelgeval’ zal noemen. Of toch ‘Ik heb een dilemma-obsessie?’ Maar dat is geen dilemma, hoor, jongens. Echt niet. Maar als ik mezelf de volgende keer wél wijsmaak dat ik ‘een dilemma’heb, kan ik altijd nog de briljante tactiek gebruiken die ik óók op het wereldwijde web vond: gooi gewoon een muntje op. Alleen heb ik dan wel een muntje met meer dan twee kanten nodig.

Nog iemand in de zaal met een dilemma-obsessie, toevallig?

Liefs1

 

 

 

 

16 thoughts on “Ik heb een dilemma-obsessie

  1. Hmm, dit is op zekere hoogte zeker wel herkenbaar. Heb er 2 jaar over gedaan om een nieuwe camera te kopen, wel nodig, niet nodig, veel geld, etc, etc. Afvallen, ja, maar dan kan ik NOOIT meer normaal eten, hmm, ja zo voel ik me dan serieus, tot de volgende keer dat ik weer op de weegschaal sta. Wel of niet bloggen over een bepaald onderwerp en ga zo maar door.
    Bianca Schrijft onlangs geplaatst…Een boek voor bij de koffie of thee #9. Een persoonlijk relaas……..My Profile

    1. Haha, hoi! Ja, dat denk ik ook, maar eigenlijk is het toch stom dat je per se andere mensen nodig hebben om tot die keuze te komen. Ik vraag me af hoe je daar zelf ook achter kunt komen… Het makkelijkste is dus gewoon maar om het helemaal niet als een dilemma te zien, denk ik.

  2. Haha, wat heb je dit weer heerlijk beschreven! Vaak weet ik wel de optie die ik moet kiezen in bijv. het restaurant of dingen die ik mee moet nemen. Behalve rondom mijn verjaardag, want dan zijn er teveel dilemma’s waar ik geen keuze in kan maken (‘wat wil je doen’, ‘wat wil je eten’, ‘wat wil je hebben’ en zo kan ik nog wel even doorgaan).
    Judith onlangs geplaatst…Recensie: Schuld – Mel Wallis de VriesMy Profile

    1. Ja, wat je wil eten op én hebben voor je verjaardag is echt verschrikkelijk. Daar heb ik volgende week dus weer last van… Het is dat verjaardagen zelf altijd heel leuk zijn, maar anders zou je het spontaan toch niet meer vieren. ;)

  3. Haha, je hebt dit héél leuk geschreven. En volgens mij tweette ik het je al: ook ik doe dat. Dat je dan aan duizend verschillende mensen om hun mening gaat vragen, om uiteindelijk tóch gewoon lekker je eigen zin te doen;) Overigens vind ik het niet nodig om perse elke keer met tips oid te eindigen hoor. Bij dit soort stukjes past ook juist een soort van open eind, vind ik zelf dan. Maar tips kunnen ook weer wel heel handig zijn, natuurlijk…. Oei, signaleer ik hier nu opnieuw een dilemma?!
    Sonja onlangs geplaatst…Waarom ik niet aan goede voornemens doeMy Profile

    1. Ik moest lachen om je reactie! Fijn dat ik in ieder geval niet de enige ben. :) Ik twijfel ook altijd over die tips; enerzijds wil in ook altijd iets meegeven aan mensen – anders wordt bloggen écht heel narcistisch – maar vaak heb ik zelf ook gewoon geen conclusie, haha.

  4. Haha, is jouw sterrenbeeld toevallig ook Weegschaal? Dat van mij in elk geval wel, en ‘wij’ staan bekend als notoire twijfelkonten. Ik heb vorige week mijn absolute dilemma-hoogtepunt bereikt door eerst mijn vriendinnen te stalken met ‘help help wat moet ik kiezen’, vervolgens op goed geluk iets te kiezen en een paar dagen later de hele keuze weer terug te draaien omdat het toch niet goed voelde, met bijbehorend gedoe en awkwardness. Moraal van ’t verhaal: you’re not alone ;)
    Eline onlangs geplaatst…Five Favorites: Mijn boeken van 2015My Profile

    1. Nee, Waterman! Ik zou juist heel onafhankelijk moeten zijn… Maar toch fijn om te weten dat er een heleboel Weegschalen zijn die hetzelfde zijn. ;) Een paar dagen later weer iets anders kiezen is inderdaad ook wel erg ja, haha.

  5. Heel herkenbaar, keuzes maken is ook niet mijn sterkste kant, houd alles het liefst zo lang mogelijk open tot het vanzelf voorbij gaat en ik al geen keuze meer kan maken of gedwongen wordt de knoop door te hakken. Ik vind veel leuk, veel lekker, dus het liefst wil ik alles…
    Daan onlangs geplaatst…WerktijdreductieMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge