Help, ik ben verslaafd aan plannen

productief-zijn-to-do-list

Hallo, ik ben Maaike en ik ben verslaafd aan plannen. (En nu allemaal in koor: ‘Hallo Maaike.’) Ik ben het al een tijdje, maar ik kwam er laatst pas achter. Ik was een paar uur bezig geweest met het maken van een blogkalender in mijn Filofax-look-a-like, waar ik het hele jaar mijn blogplanning in kan maken. Toen ik ‘m vol trots aan mijn ouders liet zien, merkte mijn vader op: ‘Waarom heb je en blogplanning nodig? Je kunt toch gewoon bloggen als je zin hebt?’ En mijn moeder voegde er fijntjes aan toe: ‘In de tijd dat je hiermee bezig bent geweest, had je ook twee blogjes kunnen schrijven.’ Daar had ze ook wel een beetje gelijk in. Waarom besteed ik dan toch zoveel tijd aan planningen maken? En is dat eigenlijk wel goed?

Ik hartje orde
In eerste instantie plan ik natuurlijk gewoon omdat het hartstikke nuttig is. Ik vind het fijn om overzichtelijk op een rijtje te hebben wat ik moet doen, hoeveel tijd dat kost, wanneer ik het ga doen en ga zo maar door. Hoewel het misschien niet eens zo is (daar schrijf ik zo nog wel even over), voelt het gewoon alsof je je hele leven op orde hebt. Je hele dag/week/maand staat samengevat in één lijstje, dus je weet precies waar je aan toe bent. En hoewel je het niet zou denken als je mijn kamer(s) ziet, houd ik heel erg van orde.

Maar. Ik vind plannen ook gewoon leuk. Ja, echt. Zelfs als ik in oktober zou stoppen met bloggen (wat ik niet van plan ben hoor, maar stel), zou ik het niet erg vinden om uren te hebben besteed aan een blogplanning t/m juli. De bezigheid zorgt er niet alleen voor dat je het gevoel hebt alsof je je leven ordent, maar als je washitape gebruikt stimuleer je ook nog je creativiteit. Én je wordt er heel enthousiast van, want als ik een blogplanning maak, heb ik meteen zin om al die dingen te gaan schrijven. Dat dat de helft van de tijd niet gebeurt, laat ik maar even achterwege. (Moet ik ook nog een blogje over schrijven. Ooit. Ik zal ’t in m’n planning zetten.)

Leven in het nu
Maar het woord ‘verslaving’ impliceert meestal dat er ook nadelen zijn, en daar wilde ik het even over hebben. Want ja, het is misschien wel een heel klein beetje waar dat ik niet functioneer zonder planning. Als ik geen planning heb, doe ik gewoon wat, en dan heb ik aan het einde van de dag het idee dat ik helemaal niets heb gedaan. Of ik het erg vind om per se elke dag een planning te moeten hebben? Nee, want ik vind plannen leuk. Maar het zorgt er wel voor dat ik niet echt heel erg goed tegen kan als mijn planning in de war wordt geschopt.

Misschien zorgt plannen er wel voor dat we niet meer leven in het nu. Dat we altijd maar vooruit kijken, en dingen niet meer spontaan doen. Dat ik niet meer weet wat ik heb gedaan als ik niet op een planning kan kijken, vind ik namelijk best wel erg. Ik vind het wat ver gaan om te zeggen dat planningen langzaam mijn geheugencapaciteit overnemen, maar ik kan niet ontkennen dat ik wellicht wat afhankelijk ben geworden van planningen. Of misschien een beetje veel. In elke ‘Back to school’-reeks vind je wel tips over de beste manier om te plannen, en hoezeer ik ook van plannen houd, ik begin het steeds meer in twijfel te trekken. Is het wel de bedoeling om altijd maar zo productief mogelijk te zijn?

Eén grote illusie
Bovendien: de helft van de keren maakt plannen je helemaal niet zo geordend. Na heeel veel online filmpjes kijken over de Filofax, besloot ik dat ik er ook één wilde. Geen echte (want hallo, ik heb veel geld voor stationery over, maar geen 100 euro voor een agenda), maar een namaak. Mijn zusje was het niet met die beslissing eens, en wel met de volgende reden: al die mensen denken dat ze hun leven ordenen, maar door alle verschillende secties in de agenda, worden ze eigenlijk alleen maar chaotischer. En misschien heeft ze ook wel een heel klein beetje gelijk. Ik heb mijn to do-lijstjes op zoveel verschillende plekken, dat ik soms het overzicht een beetje kwijtraak.

Maar ondanks dat het me alleen nog een extra plek voor die lijstjes bezorgt, kocht ik toch zo’n Filofax-look-a-like. Want ja, misschien maakt plannen me chaotischer en minder flexibel, maar ik kan er niet meer zonder. En dat wil ik ook niet. Soms vind ik dat stom, en dat schrijf ik dit soort dingen, maar meestal vind ik het heel erg fijn. Want zelfs na een kritische blik en ondanks mijn hypothese dat we niet altijd meer in het nu leven, ben ik nog steeds van mening dat plannen meer voordelen dan nadelen heeft. Zeker voor iemand die het nog leuk vindt ook. En hé, laten we ook niet vergeten dat die agenda een heel goed excuus is om stempels en washitape te kopen. Alleen dat is al het bewijs van dat verslavingen ook leuk kunnen zijn.

Plan jij ook altijd alles? En twijfel je wel eens of dat ook negatief kan zijn?

Dit blogje stond eigenlijk in mijn veel te lange lijstje met ‘dingen die ik eigenlijk niet durf te publiceren’,  maar een zeker persoon (hoi Deisy) vertelde me dat ik die dingen gewoon moest publiceren. Het is misschien een beetje warrig, maar zo zijn mijn gedachten ook.

 

13 thoughts on “Help, ik ben verslaafd aan plannen

  1. mooi geschreven! Ik ben ook verslaafd aan plannen. Het geeft mijn rust en ik raak er gemotiveerd door. Zonder planning voelt het inderdaad alsof je de hele dag niet echt iets hebt gedaan, heel raar. Plannen verminderd voor mij stress, wanneer je stress krijgt van je planning dan is er denk ik iets mis
    Tiffany onlangs geplaatst…Happy journal: winactie & bakkenMy Profile

  2. Ik leef behoorlijk in het nu volgens mij, maar zou niet meer zonder mijn lijstjes kunnen. Ik heb het juist nodig om in het nu te kunnen blijven leven, zonder óf alles te laten versloffen, óf de hele tijd bezig te zijn met wat ik volgens mijn hoofd moet doen.

    Het stukje huishouden bijvoorbeeld: ik kan de hele week steeds bedenken dat ik de wc niet moet vergeten schoon te maken, of ik kan in mijn lijstjes zien, oh ja, dat heb ik eergisteren nog gedaan, het is echt nog niet nodig. Waar is dat boek? Andersom kan ik ook zien dat ik het al een week niet gedaan heb, als ik anders in dat boek (of leuke blogjes) zou blijven zitten.

    Ik plan dus niet alles helemaal vast, maar vind mijn lijstjes (en plannen) genoeg voordelen hebben. Zeker als je het leuk vindt inderdaad, want de mensen die er commentaar op hebben zitten toch ook wel eens te lang achter de tv? Of hebben overal boeken liggen? Of … nou ja, elke hobby kost tijd, en zorgt dat je niet van andere dingen kan genieten in die tijd, maar als je wel van het plannen geniet is dat goed toch?
    Jantine onlangs geplaatst…Consuminderen | Waar let ik op bij koffie?My Profile

  3. Ik plan ook! Niet voor mijn blog, want dat is een verlengstuk van a. mijn chaotische productiviteit als de tentamens voorbij zijn òf b. als ik geen ruk te doen heb. Maar, voor school plan ik wèl. Anders weet ik niet wat ik heb geleerd, hoeveel ik nog moet, enzovoorts. Het biedt een duidelijk overzicht, waardoor ik weet wanneer ik mijzelf een stukje vrije tijd kan gunnen. Fijn, fijn!
    Sophie onlangs geplaatst…Buikschuifsjans op het RembrandtpleinMy Profile

  4. Ik ken het hoor! Ik heb sinds een maand een bulletjournal. Ik liet het aan mijn moeder zien en die verklaarde me voor gek. Ze zei: ‘Maar dan gebeurt er tocht niets meer spontaan.’ Ik vind van niet. Ik ben best makkelijk ik het vooruit schuiven van taken. Dus iets spontaans past er altijd wel tussen.
    Het kan wel negatief werken ja, maar dat ligt aan jezelf denk ik.
    Lara onlangs geplaatst…Voor de lijstjesmakers #2My Profile

  5. Ik snap best dat je alles wil plannen. Ik ben namelijk ook zo en ik vind het alleen maar heel erg handig. Zo voorkom ik dat ik dingen over het hoofd zie en dat mijn hersenen steeds mijn to do lijstje moeten herhalen. Het geeft me rust en op die manier kan ik erop vertrouwen dat ik niets oversla.

    Dat je in de war raakt als je planning niet lukt, snap ik ergens ook wel. Misschien is het een tip om het niet te plannen met uren en dergelijke erbij? Ik doe het op die manier zodat ik door de dag heen kan beslissen wat ik wanneer doe. Dan zorg ik gewoon dat het afgewerkt wordt, maar intussentijd kan ik lekker andere dingen doen (ik heb het nu over mijn schoolplanning).

    Zolang je maar haalbaar plant, blijft het natuurlijk wel een super goede eigenschap, al zeg ik het zelf haha!

  6. Dit is heel erg herkenbaar. Ik ben ook altijd bezig met plannen. Alles moet ordelijk & overzichtelijk. En inderdaad, soms ben ik langer bezig met de planning maken dan wat er daadwerkelijk op staat en moet gebeuren.
    Je hebt het heel leuk geschreven! Liefs Iep
    Iep onlangs geplaatst…Celebrate every tiny victoryMy Profile

  7. Wat een interessant artikel Maaike! Ik heb juist een beetje het tegenovergestelde. Ik wil wel plannen, maar het lukt me nooit zo goed. Dan maak ik een keer een planning en dan houd ik me er totaal niet aan. Hetzelfde geldt voor to-do lists. Ik vind het ook erg lastig om in te schatten hoeveel tijd ik voor iets nodig heb.
    Lisanne onlangs geplaatst…Het paradijs dat Zakynthos heet..My Profile

  8. Ik maak eigenlijk nooit een blogplanning, ik heb het een paar keer geprobeerd maar ik kon me er niet aan houden door dagelijkse dingen die ertussen kwamen waardoor ik geen tijd had of het weer was slecht waardoor ik geen foto’s kon maken etc etc.
    Ik blog dus gewoon wanneer ik zin heb en wanneer het me uitkomt, meestal maak ik er ’s avonds tijd voor of op vrije momenten door de dag. Maar ik denk dat het ook van je blog afhangt, mensen die veel dingen ontvangen om te reviewen moeten haast wel een planning maken anders loopt dat in het 100. :)
    Nena onlangs geplaatst…JACK DANIELS EVENTMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge