Filmrecensie: Into the Woods

Ongeveer 3 weken geleden kreeg ik een mailtje van Blog Society met een uitnodiging voor een exclusieve screening van de nieuwe film van Disney, Into the Woods. We zouden (een paar van de) eersten van Nederland zijn die de film te zien kregen. En het was op het Walt Disney hoofdkantoor in Hoofddorp. Je begrijpt: daar kon ik geen nee tegen zeggen. Want wie houdt er nu niet van sprookjes… én van Disney?!

Into the Woods

Into the Woods is een samenvoeging van verschillende sprookjes van de Gebroeders Grimm – welke sprookjes dat zijn, kun je vast wel uit het stukje hieronder halen. De film is gebaseerd op een Broadwaymusical van James Lapine met muziek van Stephen Sondheim. De regie is in handen van Rob Marshall. De hoofdrollen worden gespeeld door Meryl Streep, Emily Blunt, James Corden, Anna Kendrick en Chris Pine. De film draait vanaf 29 januari in de bioscoop.

Er was eens…

… een meisje met een rode cape, dat brood bij haar oma ging brengen maar onderweg een wolf tegenkwam…

… een dienstmeisje dat van haar boze stiefmoeder en -zussen niet mee mocht naar het bal maar toch ging, en elke avond wegvluchtte op haar gouden muiltjes…

… een jongetje dat een witte koe had en die verkocht voor magische bonen, waardoor er een enorme bonenstaak in zijn tuin groeide die naar de reuzen in de lucht leidde…

… een meisje dat opgesloten zat in een toren en elke dag haar lange haar liet vallen voor een prins…

… en een stel dat geen kinderen kon krijgen omdat er een vloek op hen was gerust. De heks vertelde ze dat ze alleen nog een baby zouden kunnen krijgen als ze binnen drie dagen een koe zo wit als melk, een cape zo rood als bloed, een haar zo blond als maïs en een schoen als een gouden gloed zouden kunnen verzamelen.

En al deze mensen ontmoetten elkaar.. Juist ja, in the woods.

 

Ik ben vooral fan van de animatiefilms van Disney, maar het moge duidelijk zijn dat dit iets heel anders is. Maar ondanks dat het eigenlijk een Broadwaymusical is, vind ik het een typische Disneyfilm: sprookjes/magie, humor, liedjes en lekker overdreven. Kortom: je moet er niet te nuchter voor zijn, maar anders is het een heerlijke film. En Disney zou Disney niet zijn als ze er niet ook een snufje wijsheid aan toe zouden voegen: uitspraken als Be careful what you wish for en You’re not alone maken het geheel helemaal af.

In het begin dacht ik dat het standaard verhaal van de sprookjes gewoon gevolgd werd, compleet tot aan de happily ever after. Maar één verhaallijn bleek nog niet afgerond te zijn, dus vanaf toen werd er een beetje een eigen draai gegeven aan de sprookjes. Ik vind sowieso het idee van meerdere sprookjes samengevoegd echt heel tof, maar toen werd het nog leuker.

Tja, je wordt er gewoon vrolijk van. Ik vind musicalfilms echt heel leuk, vooral als de liedjes vaker terugkomen, dus eigenlijk kon er weinig misgaan. Ik vond niet alle liedjes overigens even mooi gezongen, maar aan de andere kant… mijn eigen zangtalenten zijn ver te zoeken, dus wie ben ik om dat te beoordelen?

Ik moet wel zeggen dat het af en toe een beetje snel ging. Ik kan zelf goed genoeg Engels verstaan om een film te kunnen volgen zonder ondertiteling, maar ik weet niet of je het bij kunt houden als je van elk liedje de ondertiteling wilt lezen. En dan kun je wel denken dat je dat bij de liedje wel over kunt slaan, maar de inhoud van de liedjes is juist zo belangrijk door het verhaal. Mede daarom (maar ook gewoon vanwege sommige elementen van de verhaallijn) twijfel ik of de film wel geschikt is voor kinderen. Misschien ziet Disney eindelijk in dat vooral jongeren fan zijn van hun films? ;)

Ondanks die paar kleine minpuntjes kan ik niet anders zeggen dat ik genoten heb van deze film. Hij draait vanaf 29 januari (overmorgen) in de bioscoop. Dus als je fan bent van Disney, sprookjes en musicals kan ik maar één advies geven: gaat het zien. Reserveer je kaartje maar vast!

Wat is jouw favoriete sprookje?

Deze recensie is van een film die ik mocht bekijken voor mijn blog. Ik wil Walt Disney en Blog Society hier heel erg voor bedanken!

 

When you believe in a thing, believe in it all the
way, implicitly and unquestionable – Walt Disney

10 thoughts on “Filmrecensie: Into the Woods

Laat een reactie achter op Thessa | Single and the City Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge