Column: Generatiekloof

Oma, als je dit leest: zo zie jij er niet uit, hoor. (En ik trouwens ook niet. Ik draag geen jurkjes.)

Ik durf met vrij veel zekerheid te zeggen dat ik de liefste opa en oma van de hele wereld heb. Ik bedoel, ik weet dat iedereen dat zegt, maar ik heb ze écht. Ik vind het dan ook hartstikke leuk om een paar dagen bij ze te logeren, dus dat is precies wat ik twee weekenden geleden deed. Maar lieve opa en oma of niet, is er toch altijd wel een beetje een generatiekloof. (Of nou ja, een inieminiekloofje, maar dat is geen leuke titel voor een column.) Tenzij je zo’n megahippe oma hebt dan, maar die bestaan volgens mij alleen in boeken en films.

Een grote blauwe vogel (op een racefiets)
Kijk bijvoorbeeld eens met je oma de Tour de France (hoeft maar vijf minuten, daarna mag je weer verder met iets leuks) en vraag waar ze aan denkt bij het horen van de naam van wielrenner Pinot. Toen ik die naam op tv hoorde, kreeg ik gelijk een grote blauwe vogel met een kinderstemmetje op mijn netvlies. Inclusief een groen monster in een vuilnisbak en een biggetje met een luier om. Lees: Sesamstraat. Zij zal echter zeggen: ‘Dat is ook een wijnsoort, toch?’ Ze hebben namelijk nog nooit Sesamstraat gekeken. Gelukkig is het voor opvoeden nooit te laat, dus laat ze meteen een stukje zien. Mét Pino(t).

Ruzie om de radio
Dan heb je ook nog de muziekkwestie. Ik weet dat jongeren ook klassieke muziek kunnen luisteren (of rock ’n roll, zoals ik) en ouderen Top 40, maar er is toch wel een soort algemene verdeling. Ik zet tijdens het douchen en opmaken altijd Sky Radio aan, omdat dat de enige radiozender is waarbij ik met bijna alle liedjes mee kan blèren zonder dat ik maar de helft van de tekst weet. Om dat valse gezang van mij te overstemmen, zet opa Classic FM aan. Ook als ik niet zing, trouwens, maar dat terzijde. We horen beide de muziek (en eventueel geblèr) van de ander ook, maar zijn te eigenwijs om toe te geven. Uiteindelijk kon ik het niet meer aan en heeft opa gewonnen. Grmpf.
(‘Maar opa, vind je dit nou echt leuke muziek?’ vroeg ik. Hij was even stil. ‘Nee.’)
(‘Maar net wel.’ Ja ja.)

Awkward vlogs
En tot slot is er een hele taal die je je opa en oma aan moet leren. Dat je geen typfout maakte toen je blog wilde schrijven, maar dat vlog echt een woord is. (‘En het is iets anders dan een video. Ja, dat ook nog.’) En awkward blijkt ook een bijzonder moeilijk woord te zijn. Oma merkt regelmatig op dat ik zoveel Engelse woorden gebruik. ‘Dat valt wel mee,’ is mijn standaard antwoord. ‘Alleen awkward. En random. En soms mooie quotes – eh, citaten.’

Gelukkig zijn er ook een heleboel dingen die je wél met je opa en oma gemeen hebt. Waarschijnlijk houden jullie allebei van taart. En kunnen ze je een heleboel interessante dingen over vroeger vertellen. En vinden ze alles wat je schrijft leuk. En hallo, die dingen zijn veel belangrijker dan dat je dezelfde muzieksmaak hebt. Zolang je vindt dat je de liefste opa en oma van de kunt wereld hebt, is alles helemaal goed.

Voor degenen die ook nog opa’s en oma’s hebben: ontstaan er weleens grappige momenten vanwege jullie ‘generatiekloof’?

 

6 thoughts on “Column: Generatiekloof

  1. Uiteraard hebben wij ook zo’n kleine zaken waarin we verschillen.. Maar dat hoeft daarom niet met oma of opa te zijn. Is er een populair liedje op de radio dan zegt mijn schoonmoeder: vroeger maakten ze ten minste muziek. Precies of hedendaagse muziek geen muziek is? In het begin ging ik in discussie, maar nu laat ik ze zeggen.. :D
    Nicky onlangs geplaatst…Moestuin: opgevreten tomaten?My Profile

    1. Haha, dat lijkt me echt heel grappig! Vind het bijna jammer dat mijn opa en oma weten dat het niet live is… Maar eigenlijk ben ik allang blij dat ze niet zo vaak sport kijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge