Column: Vriendschap met een deadline

Foto: Cinty Ionescu via Flickr

Ik ben een wandelende WhatsAppramp; als je mij een berichtje stuurt, is de kans heel groot dat ik pas een paar dagen later antwoord. Een paar personen uitgezonderd, uiteraard, maar je snapt het punt. Waar sommige mensen dágenlang kunnen appen met dezelfde persoon (hoe dan?!), is mijn inbox meestal wel vrij leeg. Met één uitzondering: als de deadlines van mijn studieopdrachten eraan komen. Dan leven alle klassenapps op, krijg je ineens vragen van mensen die je normaal nooit zouden aanspreken en is iedereen elkaars beste vriend.

Het is een soort vicieuze cirkel, die schijnvriendschap. Fase één: de dagen voor de deadline (tentamen dan wel portfolio) worden er volop mailadressen voor samenvattingen uitgewisseld. Goed voor de reputatie altijd, want dan was jij degene die zo lief was om je samenvatting met iedereen te delen. Fase twee: de dag voor de deadline begint iedereen elkaar vragen te stellen over ‘hoe dit ook alweer zat’. Meestal snapt de rest het dan ook niet of worden er verkeerde antwoorden gegeven, maar vragen kan altijd. Fase drie: de dag van de deadline is iedereen meer aan het stressen in groepsapps dan daadwerkelijk bezig met de deadline te halen. Fase vier: vlak na de deadline vraagt iedereen aan elkaar of de deadline gehaald is of hoe het tentamen ging. Fase vijf: stilte – tot de volgende deadline, dan: zie fase één.

Die voorspelbaarheid heeft iets vertrouwds. Het is fijn om te weten dat er mensen zijn op wie je kunt rekenen als je even wilt klagen, mensen die in hetzelfde schuitje zitten. ‘Je bent nog niet begonnen? O, dat is een hele geruststelling. Ben ik tenminste niet de enige.’ Je bent niet alleen – hier zelf even de songtekst van een Nederlandstalig liedje bij verzinnen, want dat bestaat vast wel met die tekst.

Ja, ze hebben iets verbroederends, die deadlines. Ze zijn krachtiger dan welke hopeloos falende poging tot studentbetrokkenheid dan ook. Ze zorgen voor hechtere klassen, zeker weten. Voor collectivisme, waarschijnlijk. En voor wereldvrede, ooit, misschien. Wel met een deadline, dan.

Heb jij ook ‘deadlinevrienden’?

Liefs2

2 thoughts on “Column: Vriendschap met een deadline

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge