Column: Ik ken jou wel, maar jij mij niet

Je loopt natuurlijk altijd kans om een bekend persoon tegen het lijf te lopen, maar in Amsterdam is die kans volgens mij nog net een tikje groter. Het is dan ook niet zo gek dat ik inmiddels een aantal keer heb gedacht: ‘Hé, ik ken jou van tv!’ Tja, en dan? Het blijft een vreemde situatie, en beroemdheid blijft een vreemd iets. Vreemd genoeg voor een column!

Column ik ken jou wel, jij kent mij niet

Je wilt zwaaien, maar toch maar niet
Oké, beeld je de scène even in. Dus je loopt over straat. Of fietst, skeelert voor mijn part, verzin zelf maar iets. Je bekijkt andere mensen, niet om ze te bekritiseren, maar gewoon omdat dat leuk is. (Ik ben niet de enige die dat vindt, toch?) En dan zie je ineens Thomas Acda fietsen. Of Eric Corton lopen. Of Manuel Broekman skateboarden. Of gewoon een blogger die je volgt op Twitter maar die jou niet kent. Of – nou ja, vul hier ook maar zelf iets in. Wel een Nederlander, we moeten een beetje realistisch blijven. Afijn, dus je wilt zwaaien, steekt al half je hand in de lucht, maar dan realiseer je je dat diegene jou nog nooit in zijn of haar leven heeft gezien. Oh.

Hé, ik volg jou op Twitter
Dan kun je 3 dingen doen:
1. Alsnog heel enthousiast zwaaien alsof je diegene kent, want dan kun je wel mooi zeggen dat je naar een BN’er hebt gezwaaid. (Ik bedoel, hallo!) Of heel hard ‘Hé, ik volg jou op Twitter!’ over straat schreeuwen. Voordeel: diegene moet er (in een goede bui) waarschijnlijk om lachen, zij het een beetje verward. Nadeel: je zet jezelf een beetje voor schut. Heel klein beetje maar.
2. Je als een echte fan in zijn armen storten en smeken om een handtekening. Voordeel: je hebt een handtekening en een foto. Nadeel: het is ontzéttend awkward. Lijkt mij dan.
3. Gewoon helemaal niets. Je loopt (fietst/skeelert) door, kijkt nog een keer achterom om te kijken of je het wel goed hebt gezien, vangt misschien zijn blik, en dan is het moment voorbij.

Met je maandagochtendkop op de foto
Het moge duidelijk zijn: ik ga voor het laatste, maar ik blijft het een vreemde situatie vinden. Ik vind het sowieso heel fascinerend hoe we acteurs, zangers en ga zo maar door zo enorm op een voetstuk kunnen plaatsen, alsof ze een heilige zijn. Ja, ze hebben een bepaald talent en daar doen ze wat mee, maar er zijn zo veel mensen die die aandacht meer verdienen. Dus aan de ene kant wil je dolgraag op iemand afstappen, gewoon even hoi zeggen, maar aan de andere kant: waarom zou je dat doen? Het zijn ook maar gewoon mensen. Hoe zou jij het vinden als je door de stad zou lopen, enigszins gehaast om op tijd op een afspraak te komen, en je werd ineens staande gehouden door een paar aarzelende mensen die met je maandagochtendkop op de foto zouden willen? Ik zou het wel weten.

Eén roemloos leven voor mij, graag
Nee, beroemd zijn lijkt mij dus echt helemaal niks. Niet meer over straat kunnen zonder de herkenning in iedereens ogen te zien… Ik pas. Eén roemloos leven voor mij, graag. Gewoon in mijn joggingbroek naar de supermarkt zonder dat iemand naar me omkijkt, door de stad crossen zonder oponthoud en af en toe een BN’er tegenkomen die mij nog nooit heeft gezien. Het leven is goed als je ongeschikt bent voor bekendheid.

Wat zou jij doen als je je favoriete acteur/zanger/blogger/weet ik veel wie op straat tegenkwam?


A life without fame can be a
good life, but
fame without a life is
no life at all – Clive James

20 thoughts on “Column: Ik ken jou wel, maar jij mij niet

  1. Hahah ja heel herkenbaar! Ik zag laatst Manuel Broekman in Amsterdam lopen met zo een meisje van Gooische Meisjes ik keek wel recht in zijn ogen, maar liep ook weer door! Ik denk dat ik bijna iets van opluchting in zijn ogen zag ;) jeeej geen hysterische fan!!!! Nja dan moet je ook maar niet half naakt voor een campagne poseren ;)

    Dus gewoon lekker doorlopen!!!
    Eline onlangs geplaatst…Mijn week in foto’s #8My Profile

  2. Hahaha. Zeer herkenbaar! Zo zei ik ooit ‘hoi’ tegen Floortje Dessing omdat ik dacht dat het een buurmeisje van vroeger was of zo. Het kwartje viel echt pas veel later. ;-)
    Leuk beschreven! Leuke foto’s ook. :)

  3. Of je zou maar opeens naast een bekende blogger zitten wat je pas doorhebt na een aantal uren samen aan een filmpje gewerkt te hebben… :’)

  4. Hahha die foto’s zijn geweldig! Ik ben wel eens bekende mensen tegengekomen ‘in het wild’ en ik werd eens mee naar bed gevraagd door een (veel te oude) BN’er. JAKKES. Echt JAKKES, dat vergeet ik nooit weer.

    Ik zag een keer mijn favoriete artiest vlak voor een optreden en toen moest ik huilen dus ben ik heel snel weggelopen. Oooh man, ik ben zo’n jankebal.
    Dina onlangs geplaatst…Mijn oma is een hipster | Deel 2My Profile

  5. Oh wat een fantastische column, haha, en die foto’s! Ik zou waarschijnlijk niks zeggen en naderhand op twitter of facebook helemaal wild zou gaan “OMFGWTFBBQ IK HEB *insertcelebrityhier* GEZIEN OP STRAAT, AHHHH!!!”. Iets van die strekking, zegmaar. ;)

    Onlangs mocht ik Nightwish interviewen en ik was zoooo starstruck. Voordat we aankwamen bij de zaal kwam de toetsenist langslopen en ik was zo overdonderd dat ik zelfs vergat om “hoi” te zeggen terwijl het heel erg duidelijk was dat ik voor hen in Amsterdam was, haha. Ik ben zo’n doos.

    Ik heb ook een keer in Amersfoort naast Barry Hay van de Golden Earring staan tanken en ik kon niet stoppen met staren naar hem. Echt, vanaf het moment dat ik begon te tanken, tot het moment dat hij vlak voor mij afrekende en weer in zijn auto stapte om weg te rijden was ik aan het bedenken hoe ik om zijn handtekening ging vragen zonder heel erg awkward te zijn, maar omdat me dat niet lukte besloot ik maar niks te zeggen, haha. Het broekie achter de kassa herkende ‘m overigens niet, en dat vond ik dan wel weer heel grappig. ;)
    Marieke onlangs geplaatst…Ik heb een spiegelreflexcameraMy Profile

  6. Ik ben volgens mij nooit BN’ers tegen gekomen, maar ik ben dan ook zo’n persoon die nauwelijks mensen herkent. Of doorheeft dat er iets is of zo. Jaren terug ging ik een keer met een vriendin winkelen in A’dam, vlak na die tsunami, en we kwamen er op de terugweg naar het station achter dat er een benefietconcert zou zijn – ik bedoel maar xD
    Jantine onlangs geplaatst…Groeiende bloemen en ‘vraag maar raak’.My Profile

  7. Hahah wat leuk en herkenbaar geschreven. Mijn moeder wordt altijd heel nerveus als ze een BN’er ziet, alsof het al erg is dat we hem zien. We zaten een keer in een café en toen kwam Jack Spijkerman binnen. “Niet kijken, niet kijken maar daar is Jack Spijkerman, nee ik zeg toch niet kijken”, fluisterde ze toen heel hysterisch. Jack Spijkerman hoorde dat dus, keek naar ons en mijn moeder werd knalrood hahaha.
    Isabelle onlangs geplaatst…Als ik even vragen mag….My Profile

  8. Ik wil best beroemd worden, maar geen BN-er. Dus niet in DWDD gaan zitten om over Matthijs van Nieuwkerk te praten (want daar komt het altijd wel op neer), niet bij Jinek, ZEKER niet in RTL Boulevard. Maar ook niet naar premieres of andere shit. Gewoon, naamsbekendheid omdat je iets gedaan hebt. Een boek geschreven, een veelgelezen column etc.
    Daan onlangs geplaatst…And The Nominees Are…My Profile

  9. Haha, dit is zo herkenbaar! Of dat je van binnen denkt: OHOH DAT IS DIIIEEE, maar dat je dan zo normaal mogelijk probeert te doen en net doet alsof je diegene niet hebt gezien omdat je anders over kan komen als een hysterische fan.
    Leuke column!
    Danique V. onlangs geplaatst…Film: FoxcatcherMy Profile

  10. Leuke column hoor. Omdat ik in Amsterdam woon ben ik al aardig wat BN’ers tegen gekomen en inderdaad doe ik wat jij doet: helemaal niets. Soms realiseer ik het mij te laat (dan stoot mijn vriend mij aan van “zag je die”) en soms denk ik gewoon “hea daar loopt die en die, wat leuk”. Hoe dan ook: ik denk wel vaak, ach het zijn ook maar mensen… Heel anders ga ik trouwens doen als ik een Celeb spot in het buitenland (in NY kwam ik bijvoorbeeld Sean Paul tegen) … toen stond ik genageld aan de grond en gaf ik een heel gaar lachje. Akward dus ;-) X
    Deisy onlangs geplaatst…De succesfactor: toeval of controle?My Profile

  11. Hahah, tof artikel, zelf zou ik ook het laatste doen.
    Zo zag ik een paar weken terug iemand uit het programma ‘het wilde oosten’. Diegene is eigenlijk ook een normaal persoon dus heb het maar gewoon gelaten, wel heb ik verschillende mensen geappt ‘weetje wie er bij mij in de trein zit?’.
    Roos onlangs geplaatst…Hoepel – hoop it yourselfMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge