Column: Acesulfaam-K

Mijn koelkast staat vol sojamelk en in mijn voorraadkast liggen zes rollen Oreo’s, omdat dat de enige koekjes zijn die ik nog kan eten. Zoals jullie wellicht mee hebben gekregen eet ik nu ruim twee weken veganistisch om te kijken hoe dat is, om principiële redenen waar ik verder niemand mee ga vermoeien. Of nou ja, een volgende keer misschien. Dat betekent niet alleen dat ik geen boter, kaas en eieren meer eet, maar ook geen producten waar dat in zit. Het gevolg? De tijd die ik reken voor boodschappen is verhoogd van een uur – en dat was al veel, want ik loop door supermarkten alsof het doolhoven zijn – naar drie uur en twaalf minuten.

Hogere wiskunde
Nu ik niet meer verslaafd kan zijn aan pizza, ontwikkel ik namelijk een – bijna even ongezonde – verslaving aan ingrediëntenlijstjes. En dat is niet iets wat zomaar iedereen kan. Ingrediëntenlijstjes zijn eerder een soort hogere wiskunde; je zou er bijna een studie naar kunnen vernoemen. Op verpakkingen staat niet ‘suiker, bloem, olie en ei’. In plaats daarvan staat er ‘glu­co­se-fruc­to­se­stroop, tar­we­bloem, plant­aar­dig vet (palm), plant­aar­di­ge oli­ën (raap­zaad, zon­ne­bloem), sui­ker, wei­poe­der, tar­we­ve­zel, so­jameel, E500, zout, tar­we­zet­meel, ma­ge­re melk­poe­der, emul­ga­to­ren (so­jale­ci­thi­ne, E471), schar­rel­ei, ka­neel, ca­ro­teen’. Of, nog leuker: ‘sor­bi­tol, xy­li­tol, as­par­taam, ace­sul­faam-K, mal­ti­tol, gom­ba­sis, vul­stof (E170, E341), zuur­te­re­gelaar (E500), aro­ma’s, E171, emul­ga­tor (le­ci­thi­ne), smaak­ver­ster­ker(E650), car­nau­ba­was’.

Levende encyclopedie voor E-nummers
Heb je de vorige zin tot het einde gelezen? Waarschijnlijk niet. Heb je enig idee waar het nu de ingrediënten van zijn? Nog kleinere kans. Het zal je dan waarschijnlijk ook niet verbazen tot ik langzaamaan paranoïde word. Waar mijn hoofd vroeger vol zat met songteksten van liedjes, telefoonnummers van vage kennissen en een paar half afgestorven hersencellen, word ik nu een levende encyclopedie voor E-nummers. Ik droom over acesulfaam-K-deeltjes die me aanvallen en verdenk zelfs bananen ervan dat ze xy­li­tol bevatten. Je weet het immers maar nooit met die dingen.

Deze noten kunnen sporen van noten bevatten
In Nederland is het verplicht voor producenten om de ingrediënten op hun product te vermelden. Het doel? De consument informeren over wat hij eet. Het moge duidelijk zijn: daar wordt de plank dus volledig mis geslagen. Niemand weet wat acesulfaam-K is, laat staan E503. Geef toe: beide dingen klinken meer als een vage natuurkundige formule dan als iets wat eetbaar is. Als producenten vermeldingen als ‘Dit zakje noten kan sporen van noten bevatten’ zouden vervangen door informatie waar je écht wat aan hebt, zou iedereen er beter van worden. Of, nog beter: prop gewoon niet overal zoveel troep in. Dan kan ik mijn kostbare tijd gewoon weer met Netflix doorbrengen, in plaats van in de supermarkt. En dan is er in mijn hoofd weer plaats voor telefoonnummers die ik waarschijnlijk toch nooit gebruik. Want wie weet komen die ooit nog van pas.

Kijk jij weleens naar ingrediëntenlijstjes van producten?

 

PS. Mocht je het willen weten, die ingrediëntenlijstjes zijn van stroopwafels en kauwgom.
PPS. Lezen met een klein korreltje zout, s’il vous plaît. Geen grote korrel, want het is wel een soort van waar allemaal.
PPPS. De ingrediënten op de foto zijn overigens van chocoladekruidnoten. Die heb ik al ruim twee weken niet gegeten, maar ik heb stiekem een soort minivoorraad ingeslagen voor wanneer ik mijn veganisme tijdelijk onderbreek.

 

3 thoughts on “Column: Acesulfaam-K

  1. Hoi! Ik herken het helemaal. Zelf studeer ik levensmiddelentechnologie en heb dus meer een idee wat er staat, maar ik kan me voorstellen dat je er tureluurs van wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge