(On)dankbaar

Soms, meestal als we zitten te eten in de tuin, zegt mama vanuit het niets: ‘Wat hebben we het hier toch goed, hè.’ Meestal kijk ik dan een beetje verstoord op, omdat ik mijn gedachten over eten moet onderbreken met gedachten over dankbaarheid. Toch weet ik dat ik dat vaker zou moeten doen: dankbaar zijn. Misschien niet onder het eten – want mijn gedachten over dankbaarheid zijn meestal verwijten aan mezelf dat ik niet dankbaar genoeg ben en daar wordt mijn eten niet lekkerder van – maar wel in het algemeen. Want ik wéét dat ik niet dankbaar genoeg ben. En dat houdt me steeds vaker bezig. Klein probleempje: ik weet niet zo goed hoe ik dat moet veranderen.

Read more