Van die realisatiemomentjes

Ik vind ‘levenslessen’ altijd zo’n groot woord, maar soms heb je van die realisatiemomentjes. Dat je ineens een nieuw inzicht krijgt, of simpelweg dat je gewoon even stilstaat bij wat je eigenlijk stiekem al wist. Met zo’n oplichtend gloeilampje zoals je altijd in strips ziet – en dat je dan opspringt en ‘Eureka!’ roept, helemaal in Willie Wortel-stijl. Maar goed, ik dwaal af. Dus ik dacht: ik schrijf eens wat van die semi-levenslessen op. Gewoon, omdat het kan. En eigenlijk ook een beetje omdat ik toch érgens weer moet beginnen met bloggen – voor de zoveelste keer. En waar kun je nou beter mee beginnen dan met random realisatiemomentjes?

Read more

Over regels breken en risico’s nemen

Afgelopen donderdag belde mijn zusje op; ze bleef bij een vriendin slapen. Zomaar, spontaan bedacht. Tandenborstel? Pyjama? Ah joh, die leende ze daar toch gewoon. Dat was allemaal niet zo’n probleem, vond ze. En stiekem was ik daar een beetje jaloers op. Die spontane acties, dat wil ik ook. Hoewel ik heel blij ben met mijn toch wel heel erg veilige leventje, wil ik soms ook gewoon eens een keer iets anders. Regels breken, risico’s nemen. Waarom is dat dan toch zo moeilijk?

Read more

Openstaan voor nieuwe dingen

Ik heb nooit zo stilgestaan bij hoe open mijn omgeving voor dingen staat. Dat boeide me ook nooit zo, ik bedoel, als zij in hun eigen wereldje wilden blijven, dan vond ik dat over het algemeen prima. Zulke dingen gaan pas opvallen op het moment dat je zelf iets anders gaat doen, in mijn geval veganistisch eten. Pas dan merk je hoe gehecht we eigenlijk zijn aan wat wij normaal vinden, hoe weinig we open staan voor nieuwe ideeën. Of dat nou vegan eten is, of een compleet andere visie. Zonde, vind ik.

Read more

Toeval bestaat niet – of toch wel?

Ik ben niet bijgelovig. Sterker nog: uit opstandigheid tegen al dat stomme gedoe was mijn lievelingsgetal vroeger dertien en vond ik zwarte katten leuk. Ik ben overigens ook niet gewoon gelovig, dus je zou toch moeten denken dat ik niet in ‘het lot’ of iets soortgelijks zweverig geloof. Maar soms begin ik te denken dat toeval wél bestaat. Of is het gewoon zo’n kleine wereld? (Yes, het is weer hersenspinseltijd.)

Read more

Leven in de toekomst

Leven in de toekomst

Ze zeggen altijd dat je niet moet blijven hangen in het verleden. Niet piekeren over wat er is gebeurd, geen oude koeien uit de sloot halen. Desondanks doen veel mensen dat toch, eigenwijs als we zijn, maar sinds een tijdje reken ik mezelf – gelukkig – niet meer bij deze groep. Dat betekent niet dat ik automatisch ‘in het nu leef’ (nu denk je vast: oh nee hè, weer zo’n cliché blogje – en misschien wordt het dat ook wel, maar misschien ook niet). Ik leef namelijk in de toekomst. Met mijn gedachten dan, hè. Laten we er geen sciencefictionroman van maken. (Gewoon een nieuwe aflevering van ‘hersenspinsels op maandag’.)

Read more