Even over braaf zijn

braaf zijn

Ik durf het bijna niet toe te geven, maar ik kijk dus Holland’s Next Top Model. Daar ben ik een paar seizoenen geleden mee begonnen en sindsdien kan ik niet meer stoppen, ook al vóél ik per minuut gewoon een paar hersencellen afsterven én blijf ik elke aflevering achter met een paar tegendraadse opiniestukken in mijn hoofd. Afgelopen week werd aan Akke-Marije bijvoorbeeld doodleuk verteld dat ze ‘haar braafheid wel op Schiphol achter moest laten’. En over dat braaf zijn, daar wil ik even wat over kwijt (wat ik belangrijk genoeg vind om een maand blogstilte voor te onderbreken).

Read more

Niet halfvol en niet halfleeg

Ik had verschillende titelopties voor deze blogpost. Alles of niets. Leven in extremen. Het komt allemaal een beetje op hetzelfde neer. ‘Leven in extremen’ klinkt alleen wel een beetje alsof het iets met parachutespringen of bungeejumpen te maken heeft. Hm. Hoe dan ook, ik ga het weer eens over balans hebben. Of over het gebrek daaraan, eigenlijk. Niet balans zoals die meisjes met Olympische Spelen-turnen allemaal hebben (zo knap!), maar balans ‘in het leven’. Merken jullie dat ik mijn blog een beetje therapeutisch aan het gebruiken ben? Vind ik wel leuk, eigenlijk. Maar ook een beetje egocentrisch of zo, dus ik weet niet wat jullie ervan vinden. Aan de andere kant is bloggen natuurlijk sowieso best egocentrisch. Again: hm. Maar ik moet niet afwijken van het onderwerp.

Read more

Streng zijn voor jezelf

Twee weken. Dat is exact hoe lang ik mijn blogplanning volhield. Ik weet dat het niet de eerste keer is dat zulke plannen in duigen vallen, want ik ben gewoon heel slecht in vooruit plannen. Maar toch, nu ik twee blogs heb, was ik van plan om er wel écht meer structuur in te krijgen. Ik plofte dinsdagavond op bed neer met een boek en had echt geen zin meer om iets te typen. Toch vond ik dat niet erg; niet streng voor jezelf, Maaike, hield ik me voor. En over dat streng zijn wilde ik even een blogje typen.

Read more

(On)dankbaar

Soms, meestal als we zitten te eten in de tuin, zegt mama vanuit het niets: ‘Wat hebben we het hier toch goed, hè.’ Meestal kijk ik dan een beetje verstoord op, omdat ik mijn gedachten over eten moet onderbreken met gedachten over dankbaarheid. Toch weet ik dat ik dat vaker zou moeten doen: dankbaar zijn. Misschien niet onder het eten – want mijn gedachten over dankbaarheid zijn meestal verwijten aan mezelf dat ik niet dankbaar genoeg ben en daar wordt mijn eten niet lekkerder van – maar wel in het algemeen. Want ik wéét dat ik niet dankbaar genoeg ben. En dat houdt me steeds vaker bezig. Klein probleempje: ik weet niet zo goed hoe ik dat moet veranderen.

Read more

Spontane dingen doen

Spontane dingen doen

(Ik wist niet wat voor foto hierbij moest, dus toen werd het een oncharmante foto van mezelf op een veel te warme dag. Also, ik weet dat spontane dingen doen niet helemaal hetzelfde is als spontaan dingen doen maar het klonk gewoon beter. En ik weet even geen goede vertaling voor also. Sorry.)

‘Ik ben morgen jarig,’ zei een klasgenoot/vriendin vrolijk toen we het lokaal uit liepen. ‘Eigenlijk moet je dat vieren met taart,’ vond ik. Want nou ja, je moet alles vieren met taart. Op dat moment bedacht ik ook dat ik mijn inmiddels bijna wekelijkse taart-als-lunchmoment nog niet had gehad. ‘Zeg… heb je wat te doen nu?’
En zo kwam het dat we op vrijdag aan het begin van de middag (na wat waarschijnlijk mijn laatste college was) neerstreken bij Koffie ende koeck. Ik kreeg het voor elkaar om sneller te kiezen wat ik wilde dan de vorige keer en dus deelden we chocoladetaart en citrustaart. Gewoon, zomaar. Lekker spontaan.

Read more