Recensie: We were liars – E. Lockhart

Over We were liars is enorm veel geschreven door boekbloggers. Positief geschreven, welteverstaan. Dus ja, dan loopt de nieuwsgierigheid hoog op! Ik was dan ook enorm blij toen ik dit boek van Lieke kreeg, die mijn lootje had getrokken bij de Boekenadventskalender van Emmy, en het was één van de eerste boeken die ik in 2015 las. Benieuwd of ik het de hype waard vind?

We were liars

Hoewel veel mensen niets willen zeggen over de inhoud van dit boek, want ‘je moet het gewoon lezen’, vind ik dat ik best een heel klein beetje los kan laten. (Mocht je niets willen weten, sla deze alinea dan maar gewoon over. En de rest van de recensie ook.) De ik-persoon is Cadence, die elk jaar naar Beechwood Island gaat. Dat is het privé-eiland van de familie Sinclair, een rijke familie die zich voordoet als ‘perfect’. Samen met haar tantes, nichtjes en neefjes brengt ze daar de zomer door – vooral met Johnny, Mirren en Gat trekt ze veel op. Maar in de zomer dat ze 15 zijn krijgt Cadence een heftig ongeluk, waardoor ze alles vergeet wat er in die zomer is gebeurd. En wanneer ze twee zomers later terugkomt, lijkt iedereen een groot geheim voor haar achter te houden…

We were liars

Als je zoveel over een boek hoort, dan krijg je er bepaalde verwachtingen van. In mijn geval verwachtte ik een enorm spannend en mysterieus boek. Maar eigenlijk… viel dat nogal tegen. Iedereen gaf het boek vijf hartjes op Goodreads, maar ik vond het allemaal nogal vaag. Vaag omdat er (naar mijn mening) vrij onduidelijk werd geswitcht tussen ‘summer fifteen’ en ‘summer seventeen’. Vaag omdat er rare verzonnen sprookjesverhalen tussendoor worden verteld. Vaag omdat je in eerste instantie niet eens echt merkt dat er een belangrijke gebeurtenis plaatsvindt. Niet nieuwsgierigmakend vaag, maar gewoon… vaag. Wel leuk, maar niet bijzonder. Dat is wat ik dacht tijdens het lezen van het eerste overgrote deel van het boek. Als ik een boek lees, schrijf ik gedurende het lezen altijd al steekwoorden op voor een recensie, omdat ik anders bang ben dat ik bepaalde details vergeet of me heel erg laat beïnvloeden door het einde.

Want eindes kunnen dingen maken of breken. Een goed boek wordt ineens stom met een vreemd einde, een niet bijzonder boek kan ineens geweldig worden. En dat laatste is hier het geval. Want dat einde, hè. De laatste paar hoofdstukken, denk ik. Toen werd het ineens toch wel heel erg raadselachtig en daarna kwam het onvoorspelbare. Dus daarom begrijp ik die vijf hartjes wel. Het is het waard om je door ruim honderd bladzijden vaagheid heen te worstelen om de plottwist te aanschouwen. Het einde is gewoon pure perfectie. (Even serieus: HOE kunnen mensen zeggen dat ze die aan zagen komen?)

Ik heb het boek in het Engels gelezen, omdat de vertaling pas in april uitkomt. Hoewel ik liever in het Nederlands lees, omdat dat gewoon fijner leest en ik dan een schrijfstijl beter herken, lees ik de laatste tijd steeds vaker Engels boeken. (Nee, niet alleen omdat ze goedkoper zijn. Hoewel dat wel meespeelt.) Afijn, bij Engelse boeken vind ik het dus normaal altijd moeilijk om te zeggen hoe ze geschreven zijn, maar dit… lijkt wel poëzie. Niet het hele boek hoor, maar sommige stukjes. Gewoon een staaltje dichtwerk verborgen tussen de rest van de vertellijn. Daarnaast is alles heel fijn en gedetailleerd beschreven, en ik houd van de stamboom en plattegrond voorin het boek.

Dat, gecombineerd met het absoluut geweldige, onvoorspelbare, mindfucking einde, zorgt ervoor dat ik dit boek toch wel een aanrader vind. (En dat is dus geen leugen.)

Ben jij gevoelig voor hypes?


A lie told often enough becomes
the truth – Vladimir Lenin

7 thoughts on “Recensie: We were liars – E. Lockhart

  1. Ik denk niet dat ik supergevoelig ben voor hypes. Soms maakt de hype je nieuwsgierig, maar over het algemeen pak ik boeken niet op alleen vanwege de hype terwijl het mij verder niet aanspreekt.

  2. Voor wie graag de Nederlandse versie wil lezen: het boek heet in het Nederlands Wij leugenaars en ligt nu in de winkels. Ik vond dit echt het mooiste boek dat ik dit jaar gelezen heb!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge