Recensie: Schrijven kreng! – Lisette Jonkman

Ik moet toegeven dat ik in eerste instantie een héél klein beetje teleurgesteld was toen Lisette Jonkman bekendmaakte dat boek vier niet meer over Lucy en Kikker zou gaan. Maar toen ze aankondigde dat ze een boek over schrijven zou gaan – eh – schrijven, was ik ook helemaal happy. Want als je mijn blog volgt, ben je er inmiddels wel van op de hoogte dat ik heel graag eens een verhaal wil afschrijven. (Een boek, zeg maar, alleen weet ik niet of je het zo mag noemen als het niet gepubliceerd wordt.) En wie wil er nu niet net zulke goede boeken schrijven als Lisette? Eerder konden jullie al lezen over de boekpresentatie, vandaag ook eindelijk de recensie van het boek zelf!

Schrijven, kreng!

Schrijven kreng! is dus een schrijfboek (goh) ‘voor iedereen die bruist van de ideeën, maar bang is voor de knipperende cursor’. Het is natuurlijk gebaseerd op chicklit, maar het lijkt me dat het voor elk genre gewoon toepasbaar is. Lisette neemt je mee in het schrijfproces: ze deelt de meest gebruikte smoezen en hoe alles achter de schermen precies gaat, ze legt schrijftermen uit (van ab ovo tot antoganist en deus ex machina) en geeft vooral tips over van alles. Hoe moet ik beginnen? Hoe breng ik humor in mijn verhaal? Of een spanningsboog? Wat moet ik doen als ik vooral niet vast wil lopen? En nog veel meer, maar dat had je vast al in de gaten. Het boek is globaal opgedeeld in ‘Even voorstellen’, ‘Schrijven, kreng!’ en ‘Schrijver zijn is meer dan alleen schrijven’ en daarbinnen nog in tientallen andere kleine hoofdstukjes.

Allereerst: wat ziet dit boek er geweldig vrolijk uit! Niet alleen de buitenkant is aantrekkelijk, maar ook de binnenkant is tof geïllustreerd en er staan heel veel foto’s in. (Onder deze recensie staan een paar foto’s om je een kleine indruk te geven.) Dat maakt het lezen sowieso al een stuk leuker! Maar oké, ook zonder was het leuk geweest, want ik houd gewoon van de schrijfstijl van Lisette. Ik heb door dit boek trouwens ook geleerd dat ik te vaak ‘leuk’ gebruik, maar het is ook gewoon heel leuk allemaal. Ik heb meerdere keren hardop gelachen en ik geloof daarom dat het zelfs nog leuk (eh, ja) is als je helemaal geen ambitie hebt om te schrijven, maar gewoon een lezer bent die geïnteresseerd is in hoe alles in zijn werk gaat en wel wat gniffelbuien kan gebruiken.

Maar oké, de wil om een boek te schrijven, is natuurlijk wel de voornaamste reden om het boek te lezen, en overigens ook de mijne. En ook dat doel is wat mij betreft geslaagd! De tips zijn handig, de voorbeelden helder en de opdrachten tussendoor maken het lekker interactief. Het is fijn dat Lisette zo eerlijk is en gewoon al haar valkuilen opnoemt. Ze onthult zelfs wat ze verdient – niet dat ik daar geïnteresseerd in ben, maar wie weet ben je dat wel als je echt schrijver wil worden. De meeste schrijfboeken komen over alsof iemand je echt een soort regeltjes oplegt, in dit boek wordt alles meer uitgelegd alsof je gewoon met een schrijvende vriendin zit te praten. Ik heb flink aantekeningen neer zitten pennen, die zeker van pas komen. (Het voornaamste ding dat ik heb geleerd? Ik moet écht een keer aan karakterdossiers beginnen.)

Wel even een gratis tip van mij: misschien is het beter om niet alles in één keer te doen. Ik weet nog dat ik een aantal jaren geleden naar de logopediste ging en ze altijd zei: ‘Oké, lees deze alinea even voor en let op je tempo, volume, mondbeweging, tongplaatsing en leespauzes.’ Ehhh… Wat? Ik gok dan ook dat je het meest aan dit boek hebt als je het tip voor tip toepast en de opdrachten ook meteen uitvoert. Ik heb de opdrachten wel genoteerd, maar ben er pas na het uitlezen van het boek mee aan de slag gegaan. Maar goed, dat is natuurlijk ook maar net wat je fijn vindt.

Al met al denk ik dat het een erg nuttig boek is voor iedereen die van schrijven houdt (of wat zeg ik, eigenlijk gewoon onmisbaar). en daarnaast word je er ook gewoon blij van. (Ik begin een beetje te denken dat alles wat Lisette schrijft gewoon per definitie goed is.) Misschien komt die enorme inspiratieboost nog niet tijdens het lezen, maar  aan motivatie in ieder geval geen gebrek! (En zoals Lisette zei: dan komt die inspiratie ook wel vanzelf.) Dus eh, ik zie jullie over een paar maanden weer, als ik mijn verhaal heb geschreven. Of in ieder geval een poging heb gedaan. Want dat kan ik. Ja, de boodschap van dit boek is duidelijk: schrijven, kreng!

Schrijven, kreng!

Schrijven, kreng!

Schrijven, kreng!

Schrijven, kreng!

Schrijven, kreng!

Zou jij een boek willen schrijven?


Ik weet vrij zeker dat je boek
al af is, je moet het alleen nog
schrijven – Lisette Jonkman

8 thoughts on “Recensie: Schrijven kreng! – Lisette Jonkman

  1. Ik vind dit boek zo gaaf vormgegeven, zo mooi! Het staat al even in mijn kast, maar door examens nog geen tijd gehad jammer genoeg. Maar na het lezen van jouw recensie denk ik dat het niet lang meer duurt voordat ik erin begin!

  2. Wow, wat een aantrekkelijk boek! De titel alleen al vind ik gewoon fenomenaal, maar ook de manier hoe het is geschreven voor wat ik kon lezen vind ik spontaan, leuk en inderdaad met humor. Het is niet zo dat je een mop moet vertellen, dat komt heel awkward over als je de lezer bent. Leuke recensie ook, het lijkt mij ook een nuttig boek ja, helemaal als je boeken wilt schrijven, denk dat je er aardig wat kunt uithalen. Ik ga eens kijken of ze deze bij ons in de bieb hebben, thankyou!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge