Recensie: Onvoorwaardelijk – Colleen Hoover

Onvoorwaardelijk Colleen Hoover

Toen ik de omslagtekst van Onvoorwaardelijk las, dacht ik: meh. Klinkt niet echt als iets voor mij. Te oppervlakkig. Nu heb ik dat op zich wel vaker bij New Adults, maar Colleen Hoover is meestal wel een uitzondering. Nu zou je denken dat ik het boek dan niet zou willen lezen, maar ik dacht: het is wél Colleen Hoover. En aangezien Sterrenhemel echt één van de mijn favoriete boeken is, zal ze hier ook wel weer iets van hebben gemaakt waardoor je tóch door wil lezen. Dus blogtour? I’m in! Benieuwd of het boek me inderdaad positief verraste?

Over het boek
Als Tate voor het eerst aankomt bij het appartement van haar broer Corbin, waar ze een tijdje zal gaan wonen, ligt er een dronken jongen voor haar deur. Niets voor haar, zo iemand, echt niet; en allemaal niet omdat hij allerlei problemen lijkt te hebben. De volgende dag komt ze echter alweer op haar mening terug, want Miles Archer maakt iets bij haar los wat ze nog nooit eerder heeft gevoeld. Ze ontdekt al snel dat hij zich ook aangetrokken voelt tot haar, maar niet op de manier die zij wil; hij kan haar geen liefde geven. Ze starten wel een soort-van-relatie, maar eigenlijk is die vooral fysiek. Miles heeft namelijk twee regels: geen vragen over het verleden en geen verwachtingen voor de toekomst. Maar dat is nog knap lastig, als je er toch vrij zeker van bent dat er wél een toekomst voor jullie zou kunnen zijn…

En dit vond ik ervan
Zoals bij alle New Adult-boeken (want: standaard formule), ergerde ik me in het begin best wel kapot aan van alles. Tate deed alles wat ze niet moest doen en er zaten veel te veel intieme scènes in. En in tegenstelling tot bij veel andere boeken, duurde het gedeelte voor de ‘plottwist’ nogal lang. In het begin was ik dus best wel een beetje bang dat het dit boek mijn liefde voor Colleen Hoover zou wegvagen.

Het enige wat maakte dat ik echt door wilde lezen, waren de paar bladzijden na elk hoofdstuk die vanuit Miles waren geschreven. In deze korte hoofdstukjes lees je over het leven van Miles, maar dan 6 jaar eerder; dan is hij een heel ander persoon (en dat merk je ook aan de schrijfstijl). Beetje bij beetje ontdek je wat de reden is van zijn geslotenheid.
En die verhaallijn heeft er uiteindelijk ook voor gezorgd dat ik het boek tóch weer met een goed gevoel dichtsloeg. Want vanaf het moment dat je Het Grote Geheim ontdekt, wordt alles echt intens en heftig en ontroerend en ja. Ik heb de laatste bladzijden zelfs meerdere malen opnieuw gelezen omdat ze gewoon zo mooi waren. Onvoorwaardelijk is het soort boek dat je wakker houdt tot je het om 2 uur ’s nachts uit hebt.

Hoewel ik dus niet alles even geweldig vond, is wel het hele boek heel fijn geschreven. Je vliegt er echt doorheen en je kunt je enorm goed inleven in zowel Tate als Miles, zelfs als ze keuzes maken die eigenlijk heel irritant zijn. En oké, ik geloof dat ik zelfs een heel klein beetje verliefd ben geworden op Miles.

Of ik Onvoorwaardelijk beter vond dan Sterrenhemel? Nee, verre van. Maar ik ben wel nog steeds fan van Colleen Hoover. Dit boek is er weer een met liefde, mooie uitdrukkingen en een hoge ik-wil-meer-factor. Of nou ja, in ieder geval het tweede gedeelte.

Zou jij dit boek willen lezen?

 

3 thoughts on “Recensie: Onvoorwaardelijk – Colleen Hoover

  1. Je maakt me zo nieuwsgierig naar het boek! Maar ik denk dat ik wel weet waarom ik er nu nog steeds niet in begonnen ben en het maar blijf uitstellen; ik ben net zoal jij ook was, bang voor het feit dat het een minder goed boek zou zijn als Sterrenhemel. Toch, ondanks deze recensie gaat het steeds harder kriebelen om er in te beginnen.. Ik hoop dat ik me over dat uitstel gedrag kan heen kan zetten en ondanks dat het volgens jouw minder is, toch kan genieten en mag wegzwijmelen bij Colleen Hoover:).
    Hele fijne recensie Maaike!
    Fleur onlangs geplaatst…Lifestyle | Dreams: Thailand, I WANT BACKMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge