Recensie: Ik wist het – Chantal van Gastel

Ik wist het is de zesde roman van Chantal van Gastel, één van de bekendste (én meest gewaardeerde) Nederlandse chicklitschrijfsters. Na héél veel goede recensies te hebben gelezen, kon ik er ook eindelijk in wegduiken! Ik las het boek direct nadat ik het kreeg op haar high tea, alleen de recensie is een beetje verlaat, haha. Afijn, benieuwd wat ik ervan vond?

Ik wist het

 

Mia heeft een universitaire opleiding gedaan en is hard op weg om een Grote Belangrijke Baan binnen te slepen, als ze opeens besluit om haar leven om te gooien door een bloemenwinkel te beginnen op een oud plein. En dat op dat plein ook elke dag een tosti foodtruck met een wel heel leuke eigenaar staat, om precies te zijn letterlijk de man van haar dromen, is een leuke bijkomstigheid. Haar ouders en beste vriendinnen betwijfelen haar keuze zeer, maar Mia is vastbesloten haar intuïtie te volgen. Dat doet ze sowieso wel vaak, vertrouwen op haar intuïtie. Sterker nog, soms gaat die intuïtie zo ver dat ze iemand herkent van een gebeurtenis die nog helemaal niet heeft plaatsgevonden. Die iemand blijkt journalist Axel te zijn, ook wel De Haai genoemd. Maar al snel blijkt dat Axel helemaal zo irritant niet is, en hij misschien alleen maar wil helpen. En omdat Mia haar best doet om het ‘vloeipapiereffect’ * zoveel mogelijk om te zetten in iets positiefs, kan ze alle hulp gebruiken. Dat Axel een beetje verwarring brengt in haar toch al niet zo simpele liefdesleven, moet ze dan maar op de koop toe nemen. En dan moet ze zich ook nog bezighouden met een plan om het oude plein weer onder de aandacht te brengen bij het grote publiek…

Misschien is het niet heel logisch, maar de moeilijkste boekrecensies om te schrijven vind ik die waarover ik het meest enthousiast ben. Sommige boeken zijn gewoon goed, zonder dat je een specifieke reden kunt aanwijzen. Natuurlijk kan ik hier wel een heel relaas houden over hoe prachtig de cover is, hoe goed je je in kunt leven en hoe de schrijfster iets heel normaals van iets heel abnormaals maakt. Of over hoe het boek je zowel hardop laat lachen als op het puntje van je stoel laat zitten. Ja, zelfs over de geniale gesprekken met haar kat Charlie zou ik een heel verhaal kunnen schrijven – maar dan nog weet ik niet of het goed overkomt hoe leuk dit boek is. Dus zeg ik het maar gewoon zo: dit boek is leuk. Neem maar van mij aan dat je het gewoon moet lezen, zelfs als je niet van chicklit houdt, want dat vind ik het eigenlijk ook niet. Het is een vrij dik boek, 478 pagina’s om precies te zijn, maar van mij had het nog twee keer zo dik mogen zijn.

Nee, minpunten heb ik eigenlijk niet. En waarom zou ik ze dan gaan bedenken? Ja, het is wel nogal anders dan de boeken die we van haar verwacht zijn, maar dat vind ik juist heel leuk, een extra laagje. Haha, volgens mij had ik de titel beter kunnen veranderen in “… redenen waarom je Ik wist het moet lezen”. Maar goed. Toen ik Chantal interviewde voor chicklit vroeg ik haar in één zin te zeggen waarom mensen haar boek zouden moeten lezen. ‘Jij kruipt in het boek en daarna kruipt het boek in jou,’ antwoordde ze na even nadenken. ‘Moet ik me dan voorbereiden op een book hangover?’ lachte ik. ‘Ja, misschien wel. Het is in ieder geval gewoon puur genieten.’ Ze had gelijk. En dat wist ze. **

Vertrouw jij meer op je intuïtie of je verstand? 

 

* Dat vloeipapiereffect kan ik niet uitleggen, dan moet je het boek toch echt zelf gaan lezen.
** Sorry, ik móest gewoon iets met die titel doen, haha.


Het voelt dalsof ik een beetje open gebloeid
ben sinds ik schrijf – Chantal van Gastel

4 thoughts on “Recensie: Ik wist het – Chantal van Gastel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge